O zaman düşünmeye lüzum hissedilmeyen şeyler, şimdi bütün kuvvet ve delilleriyle ehemmiyet kazanıyor; fakat bir kere kaybedilen bir fırsatı yeniden ele geçirmek için vakit çoktan geçmiş bulunuyordu. Zaten artık her türlü tedbir faydasızdı.
Artık gözünün önünde hiçbir şey yaşamıyor, bütün hatıratı bu derin karanlık içinde boğulup kalıyordu. Oh, bu ne iyi bir şeydi! İşte şurada karanlıkların derin sessizliğinde, birdenbire her şeyden, hayatın bütün maddi bağlarından sıyrılıvermek... Yaşamakla hissedilen elemlerden, ıstıraplardan, istikbalin, daima insanı tehdit eden felaketlerinden, ümitsizliklerinden bir an içinde kurtulmak...