seee
@uconbell
4 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Filmini izlemek isteyeceğim bir kitaptı. Okurları olaylardan çok olayların hisleri içerisinde bırakıyor. Hayatın abartısız bir silsilede akışını yansıtıyor. Zamanın geçişini, acının dönüşümünü, insanın kendisini görüyoruz. Bu kitapta yardım etme aşkıyla yanıp tutuşan birileri yok ama insanın doğasındaki merhametin ve kendini koruma güdüsünün, başkaları ile kişinin kendisi arasındaki çizginin dengeli bir karışımı var. Adını hatırlayamasam da :) ana karakter olan yazarın Sarah'a duyduğu sevgi ile Sarah'ın acılarını paylaşma ihtiyacına karşı duyduğu kaçış hissi insan dengesinin bir parçası. Yazar, burada iyi, kötü veya bencil olarak tanımlanamaz; o, sadece insana özgü bir dengeyle iyi kalmaya çalışan bir bireydir. Polyanna değildir; insanın iyi ve bencil yanlarını taşıyan bir bütündür.
Kitap, günlük hayatın parçaları yaşatıyor bize ama içerisinde bazı cümleler var ki sıradan bir olayı yaşayış tarzımızın, ona verdiğimiz tepkinin aslında hayatımızın çoğunu etkileyen düşünce kalıplarından oluştuğunu hissettiriyor.
Kitaptaki doğa betimleri oldukça yoğun. Olayların ve hislerin detaylarını aşırı yansıtmıyor bize ama empati yapabileceğimiz kapıyı hep açık turuyor. Paragraf arasındaki bir iki cümlelik geçiş, bize durumun hissini yaşatıyor. Kitabı bu yönüyle çok sevdim. His madeni gibiydi, insan dengesini bize anlatmaktansa bizim keşfetmemizi istiyor.
İnanılmaz bağlandığım bir kitaptı, çok etkileyiciydi diyemeyeceğim ama üzerine düşündükçe kendi anlamını yaratması etkileyiciydi.
Reklam
aslında çok kısa bir kitap, bir günde bitebilir; ama üzerine düşünerek okuma yapmak, birkaç güne yaymak beni daha mutlu etti. zaten aforizmalar olduğundan her paragraf kendi içinde bir anlam barındırıyor.
her yazılana katıldım diyemem ama neredeyse her yazılan sözde zihnim bir irdelemeye uzandı, bazı irdelemelerden ise aydınlanmalar yaşadım. Nietzsche okumaya önyargılıydım neden bilmem, bu kitap ise kısa olması sebebiyle başlamak için iyi olur diye düşündüm, belki başka kitaplarını okusam daha da severim bilmiyorum ama iyi ki de okumuşum. alınacak kitaplar listemde nietzsche de olacak artık.
bu kitaba insanların önyargılı olduğunu düşünüyorum. aslında kitap bizlere öylesi sıradan birkaç günü anlatmıyor.
ömrünün sonuna yaklaşmış bir adamın gözünden yaşlılık yalnızlığını, hayattan kopuşu, azalışı, güçten düşüşü, gözden düşüşü anlatıyor. kendisinden bi' haber uyuyan bir güzelin yanında huzurlu hissedecek kadar zavallılaşmanın hikayesi aslında. (yazar adamın durumuna ilişkin olunlu ya da olumsuz bir hissiyat sunmuyor ama bana göre zavallılaşan bir yaşam bu)
insana; gençliğinde yaptıklarının, vermiş olduğu (hatalı diyemem ama keyif odaklı olduğu kesin) kararlarının kendisine nasıl bir gelecek yaratabileceğine dair de bir kapı aralıyor.
anlatım dilini ise ben akıcı buldum, tasvirleri hoştu.
Reklam