Dostum, arkadaşım,kardeşim, her şeyim senmişsin meğer.Sen gidince kimsem yokmuş. Küçükken kızına telefonu ,efendim sevgilim,diye açan kaç baba vardır sahi. Pamuk kalplim, dert ortağım. Yokluğuna her geçen gün alışacağımı sanırken daha dayanılmaz gelmesi... Özlemek değilmiş bu, içim bomboş sanki. Öyle bi yalnızlığa büründüm ki sensiz, sanki küçük yaşta babasız kalmış gibi. Büyüğüm diye özledim demeye, ağlamaya çekiniyorum bazen.
13.12.23/t.u/01.35