Yalnızlığın ne denli korkunç, ne denli insanı yoran ve hatta başkalaştıran bir şey olduğunu bilseydiniz. Aşkı hoyratça savurmaz, dostlukları bir kalemde silmez ve hayatınızdaki insanlara ,seni seviyorum kelimesini daha çok kullanırdınız...
24.11.24/00.11
T.u
Kimse "ben n'olucam" diye sormuyor galiba. İlerideki "ben" i kastetmiyorum. Başıma neler gelecek, şeklinde bir soruş bu. Doğru ve yanlışlarım, günah ve sevaplarım, kırdığım ya da kırıldıklarımla neye evriliyorum. Ne hale geliyor ,hangi yollara sapıyor, neleri yitirip neleri kazanıyorum. Bu halimle mutlu muyum? Bu halimi dışardan görsem ne düşünürüm, sorusu aklımıza gelip gitmiyor mu?
Ben korkuyorum. Öyle zamanlar ki, çok korkuyorum. İyi ve adil olmanın,kırıp dökmeden yol alabilmenin, potansiyelimizi doğru amaç ve inançta nekadar savunabildiğimin korkularını taşıyorum...
Aciz ve komlike insani sistemimize rağmen basitliğimizin farkında, bir okadar da sınırlarımızın deryalar kadar sonsuzluğundaki bir ikilemde...
01.02 tuğba.u.
23.11.24