Uffff fennnaaa bıktım Hint aksanlı İngilizce konuşan tıp adamlardan ya. Abi çok güzel anlatıyorsunuz, bir tek siz çok iyi anlatıyorsunuz ama kelimeler ancak bu kadar kötü telaffuz edilebilir ya. Anlayacağım diye delirdim yine 🤦🏻♀️🤦🏻♀️
UFFFF SINAV HAFTASI YINE GELDI😭😭😭 sadece denize girmek kitap okumak yuruyus yapmak fln istiyorum bugun, vergi calısmak fln istemiyorum asla😭😭😭
bu sınav haftası denen seyin cok sık geldigini fark ettim bu arada, asırı suphe cekici degil mi🤔
Üffff abla cidden ne baydın ya. Tamam Allah aşkına en dolu sizsiniz en fazla da siz kitap okuyorsunuz bu hayattaki en önemli insanlar sizsiniz en çok siz yani tamam inandık. Sosyal bir mecradasın ve her şeyde mantık ararsan ohoooo ki mantık arıyorsun yorumlarda hasta oluşunu da belirtmezsin bi de o emojilerle falan zjsbsnjdjdjd. Burada sadece yaşıtlarınız (30-40 yaş) yok. Ergen, ergenliğini henüz atlatamamış ve hayatta saçmalamayı seven arkadaşlarımız da var. Ayrıca isteyen istediği yerde istediğini yapar (saygı çerçevesinde) çok rahatsızsanız kullanmayın yani. Bu kadar basit. Bi de pick me pick me hareketler iki ilgi için yapmadığınız şey kalmadı. Yarmayın cidden.
Gülün Adı
@Gulunadii
·Öhöm öhöm. Öncelikle alıntılarımın gösterilme sayılarındaki ciddi düşüş için 
1000Kitap ‘a teşekkürü bir borç bilirim. Sanırım kendi fotoğrafımı atıp altına “hayatımda hiç kitap okumadım, acaba nereden başlamalıyım?” yazmadığım için görüyorum bu muameleyi. Ya da şunu “hadi yorumlarda buluşalım.” Ya da şu güzel olurdu “çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen!” Ama bu sonuncusunu yazarım, çünkü canım 
Ülkü Tamer mısralarıdır kendileri 😌
Bir de sanırım çok okuyup çok inceleme yazdığımız için de olabilir, zira burası bunu kaldırmıyor, haksız mıyım? Eskiden buralar dutluktu, şimdi çiçek bahçesi oldu dhshsh😅 ben de nadide bir gül olarak yoluma devam ediyorum ve bunu beğenen 137373838075. kişiye de djdjjdsjjs yok daha neler 😎 neyse neyse, bunlardan size ne mi? Bence de öyle 😇
1000Kitap ‘a teşekkürü bir borç bilirim. Sanırım kendi fotoğrafımı atıp altına “hayatımda hiç kitap okumadım, acaba nereden başlamalıyım?” yazmadığım için görüyorum bu muameleyi. Ya da şunu “hadi yorumlarda buluşalım.” Ya da şu güzel olurdu “çok canım sıkılıyor, kuş vuralım istersen!” Ama bu sonuncusunu yazarım, çünkü canım Ülkü Tamer mısralarıdır kendileri 😌
Bir de sanırım çok okuyup çok inceleme yazdığımız için de olabilir, zira burası bunu kaldırmıyor, haksız mıyım? Eskiden buralar dutluktu, şimdi çiçek bahçesi oldu dhshsh😅 ben de nadide bir gül olarak yoluma devam ediyorum ve bunu beğenen 137373838075. kişiye de djdjjdsjjs yok daha neler 😎 neyse neyse, bunlardan size ne mi? Bence de öyle 😇Normalin ne olduğunu kimse söylemediSubstack
Normalin ne olduğunu kimse söylemedi,en yakınlarımız bile…
Küçük yaşlardayken okullu olmayı, okula başlarken de üst sınıflara ulaşmak, sanki hiç gerçekleşmeyecek kadar uzak bir fikir olarak gelirdi bana. evamında yıllar geçti ilk okul, orta okul, lise sonra üniversite derken bir zamanlar yaşını duyduğumuzda epey yaşlı olduğunu düşündüğümüz insanların yaşlarına ulaştık hepimiz.
Ciddi başarısızlıklar da benim gözümde böyledir. Başınıza gelmezse bunun olağan olduğunu tıpkı yukarıda anlatmaya çalıştığım okul ve yaş örnekler gibi kabullenemeyiz.
Çünkü o ana kadar, çevremizden ve sistemden öğrendiğimiz tek şey şudur:
“Başaran normaldir, başaramayan sorunludur.”
Bu öğüt çoğu zaman başarıyı gerçekten yakalamış insanlardan değil, orta ya da dar gelirli kesimden gelir. İşte tam da bu yüzden insanın aklına şu soru takılır:
Eğer mesele yalnızca “çok çalışmak” ise, siz neden çok çalışıp zengin olamadınız?
Ve eğer bu mümkün değilse, bu yük neden çocukların ve gençlerin omuzlarına bırakılıyor?
Zenginlere de aynı dürüstlükle sormak lazım: İlk bir milyon doların hikayesi nedir?
Gerçekten sadece çalışarak mı oldu? Yoksa başkalarına hiç anlatılmayan özel ‘‘kolaylıklar’’ da mı vardı?
Bu zehirli düşünce içerisinde büyüyen insan, zamanla kendisiyle ilgili şüphe duymaya başlar, tek sorun ‘‘bende’’ der.
Oysa ne kadar acımasızca ve garip…İstatistiklerden çok iyi bildiğimiz şey var: başarısızlık oranı başarıdan çok daha fazla aslında normal olanı da budur zaten.
Buna karşı, adına sistem mi deriz, çevre mi deriz bilemem, acayip örgütlenmiş büyük bir topluluk bize tam tersinin doğal olduğunu ikna etmeye çalışmakla meşgul. İşin ekstra hazin tarafı da, bu ‘‘yalan örgütünün’’ içinde en yakınlarımız da var.
Ekseriyetle bu iş o yere varabiliyor ki, olayın merkezinde olan kurban (yani, sizler bizler)