Ne bileyim, yorgunum işte. Bir iş falan yaptığımdan da değil.. yorgunum. Artık bedenimi ayakta tutamıyor ayaklarım. Göz kapaklarımı sorarsan; sen beş ton de, ben on ton. Ellerim, odamda duran kapının kolunu tutup da; açamayacak kadar takatsiz. Zihnim halsiz.. Hiçbir şey düşünmek istemiyorum. Kitap okumak, film izlemek, şarkı dinlemek.. hiçbirini istemiyorum artık. hatta sonuna doğru yaklaştığım kitabımı dâhi bitirmek istemiyorum. Yavaş yavaş vazgeçiyorum. Fakat, hiçbir insana ihtiyacım yok. Belki de nasıl düştüğümü düşünüp; tekrardan ayağa kalkıp devam edebilecek gücü bulabileceğim kendimde.