Ufuk Taşdemir
@ufuktsdmr
Şu anda okuduğu kitap
Kitap, Türk tarihinin ilk çağlarından yakın tarihteki 28 Şubat hadisesine kadar geçen süre içinde yer alan olayları özellikle de yazarlarının -kim oldukları belli değil- hata olarak gördükleri olayları anlattığı iddiasında.
Öncelikle şunu belirteyim 2. Abdülhamid dönemine kadar ele aldıkları dönemler ve olaylar basit ansiklopedik bilgilerden oluşuyor. Zaten bana göre kitabın yazılış amacı buradan itibaren başlıyor. Çünkü kitap oradan itibaren yanlı -Türk, Atatürk, Cumhuriyet karşıtı- bir hal almaya başlıyor.
Malum bir cenahın klasik olarak her zaman dillendirdiği kahvehane sohbeti derecesini geçmeyecek cümlelerle, iddialarla, iftiralarla üstü kapalı olarak Türk Milliyetçiliği, açık açık Atatürk, Cumhuriyet ve Devlet karşıtlığı yapılan bir kitap. Tüm bunlar yazılırken bir tek kaynak gösterilmemesi kitabın bilimsel hiçbir değeri olmadığının en büyük kanıtı.
Reklam
Kök Yaşamımız ve Versiyonları
Hayattaki her tercihimizin, her seçimimizin bizi farklı bir hayata sürüklediğini ve bunun sonsuz olasılık olarak devam ettiğini, bu tercihlerimizden belki mutluluk belki pişmanlık duyduğumuzu, en doğru tercihi yaptığımızı düşünsek ya da yeniden dönüm noktası dediğimiz seçimlerimize dönüp farklı kararlar verebilsek bile yine de pişmanlıklarımızın ve memnuniyetsizliklerimizin olabileceğini, sonuç olarak şu an yaşadığımız hayata odaklanmak gerektiğini, geçmişteki hatalı kararlarımıza rağmen hayatın yaşanmaya değer olduğunu anlatan sürükleyici bir roman diyebilirim.
Necip Fazıl’ın Otobiyografisi
Necip Fazıl’ın bir dönem Türk basınının merkezi olan “Bâbıâli” ekseninde, dönemin sanatçı, yazar, mütefekkir ve siyasetçileri hakkındaki görüşlerine yer verdiği, “O ve Ben” kitabının tamamlayıcısı diyebileceğimiz otobiyografik eseri. Kitapta yazar hayatını 1934’e kadar “Genç Şair”, 1934-43 “Mistik Şair”, 1943’den sonra “Sabık Şair” diye üç kısma ayırarak anlatmış. Özellikle “Genç Şair” dönemlerindeki bohem hayatını, kumar düşkünlüğünü, iş hayatında dikiş tutturamamasını, düşünce buhranlarını özeleştiri yaparak anlatmış. Fakat Necip Fazıl’ın karakter olarak kendinden başka kimseyi beğenmeyen, küçümseyen bunu yaparken de hakarete varan sözler etmekten çekinmeyen kibirli, ukala tarafının bolca görüldüğü bir kitap. Türk Edebiyatında, sanatında, siyasetinde iz bırakmış bir çok isim bu aşağılayıcı sözlerden nasibini almış. Bu yönüyle bana çok itici geldi. Fakat Necip Fazıl’ın dilinin, ifade gücünün her eserinde olduğu gibi bu eserinde de çok etkileyici olduğunu kabul etmeliyiz.
1402-1406 yılları arasında İspanya Kralı’nın elçisi olarak Timur’la görüşmek ve hediyeler sunmak üzere bir heyetle, Kadis’ten yola çıkan Klaviyo’nun Semerkand’a kadar devam eden ve geri dönüş yolculuğunu, yolculuğun güçlüklerini, bu arada o zamanların İstanbul’unu ve Trabzon, Erzincan, Erzurum, Iğdır gibi Anadolu şehirlerini, Timur İmparatorluğu topraklarını, başkent Semerkand’ı, Timur’un başarılarını, karakterini, adalet anlayışını, ailesini, sarayını, ordugahını, hatunların da katıldığı ziyafetleri, eğlenceleri, mimari eserleri ve halkın yaşantısını anlattığı ünlü seyahatnamesi. Seyahatname okumayı sevenlere hitap edeceğini düşündüğüm bir eser. Ancak kitap 1975 baskısı olduğu için bugün çok kullanmadığımız kelimeler, baskı hatalarından kaynaklandığını düşündüğüm noktalama ve imla hataları olduğunu da ifade etmeliyim. İyi okumalar.
