ugur kadir
@ugrkdr
Derdimiz bitsin kalkarız.
Şu anda okuduğu kitap
Şeyhim kainata alışamadım.Şiir
Şeyhim beni 70'lere ışınla
3 milyar saniyem bitmeden önce
Sonsuzluğu bükeyim, kalan ömrümce
Tasavvuf strese iyi geliyor bence
Şeyhim adım kara listede, eyvah
Görünmüyor hicret yolunda vaha
Açamam, açamazsın, açılmaz şeyhim
Sıfırın içine bir delik daha
Şeyhim 14 milyar yıl ne çabuk geçti
Yaş kırk oldu kırklara karışamadım
Ben defterden sildim ölümsüzlüğü
Şeyhim kainata alışamadım
Şeyhim kainata alışamadım.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yaşın getirdiği vicdan azabı çokluğu da getiriyor yanında
Ne kadar çok kelimelerin var oysa ki azlığın olduğu şu garip dünyada
Her gün yeniden yakılan sigaralar
Geçip gidilen taş kaldırımlar, yükü bedenimden ağır hayatlar
Erkekliğin günahından uzak kadınların yaşadığı
Dar, ince sokaklar arasında yükselen çığlıklar
Hangi yöne baksam, gölgem peşimde
Evden ayrılalı yıl olmuş
Şimdi gözlerim arıyor yarı karanlık sularda bıraktığım düşlerimi
Bi' güne daha aydı gözlerim
Geceden kalma korkularımı bi' içki masasında
Bi' ela gözler, kadife dudaklar içinde bıraktım
Sarıyı siyaha kattım, saçlarında bıraktım
Ihlamur çiçekleri açtı dallarımda
Kapıyı kaç kez çaldı ayaklarım, Etiler'den Hisar'a doğru
Belki uzun yollarda yürürken denk düşmedi hayatlarımız
Sen hep başka şiir dizesine konu olurken
Ben fazla şiirden ölüyordum
Ucu yanık, birkaç mürekkep dökülmüş sarı saman kâğıtlarda
Bir insan ne zaman ölür demiş Romalılar
Seni anladığım gün, olmadı ki öldüreyim hem seni hem kendimi
İsmini değiştirme dedim, hep
Oysa her gün değişiyordu ismin
Bazen bi' rakı sofrasında, bazen bi' kadehte, tütünün en ince dal sarımlığında
Dünyayı dolaşır gibi dolaşıyordun kalbimde
Sen rakıyı seviyordun, ben seni
Yuvarlanıyor kelimeler, yüksek kaldırımlardan, dağların dik yamaçlarından
Beyaz elbisenin en çok yakıştığı omuzlarından dizelere
Şiirlerim ayçiçeği tarlasında yüz sürüyor ellerine
Sen "tekrâr" dersin, ben "yeniden buluş"
"Kimsin sen?
Şüphesiz; sen, sen değilsin.
Sen o’sun.
Ama sen, sen olarak değil.
O, bir giriş şekli ile sana dahil değildir.
Ama, bir çıkış şekli ile de, senden hariç değildir.
Keza; sen de onun haricinde değilsin.
Bu anlattığım mana ile, senin mevcud olduğunu kasdetmiyorum. Keza sıfatını da.
Şunu anlatmak istiyorum:
Sen hiç bir zaman var olmadın.
Olman da mümkün değil.
Her şeyi bir yana at.
Hiç bir şeyle olma.
Hatta sen, sen olma.
Hele nefsinle hiç olma.
Onunla, yani, hakla da olma.
Hatta, onda da olma.
Onunla birlikte de olma.
Fakat, şunu da unutma ki,
Sen, ne bir fanisin; ne de bir
mevcud.
Sen o’sun; o da sen."
Muhyiddin İbn Arabi
Muhyiddin İbn Arabi