Uzun zamandır bir sayfası kopuk olduğundan ertelediğim bir kitaptı... Bir öğrencimin hediye etmesi sonucu sonunda okudum, iyi ki okumuşum. Trenlerin gidip geldiği, durmadığı yazı sıcak kışı soğuk zor bir yer... Toprağına ve geleneklerine bağlı insanlar... Karanar'ın gücü kuvveti, Kazangap'ın bilgeliği, Yedike'nin çocuksu hali... Mankurt-sabitcan analojisi... Efsaneler, söylenceler... Tüm bunların yanında bir de uzaylılar :) Sovyet rusyasının kazak kültüründen götürdükleri... Ve zarife... alt metni çok güçlü, muhteşem bir eser. Okumayan çok şey kaybeder.
Doğacak her çocuk umutla beklenir, çok uzun ömürlü olacağı, hatta ölmeyecekmiş gibi uzun ömürlü olacağı ümid edilir. Bu ümit olmasa, insanlar dünyaya çocuk getirmede bu kadar istekli olurlar mıydı?