ulaş kaptan
@ulaskaptan
Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyoloji
İzmir
27 Şubat
37 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Susun," dedi Melek. "Beni dinleyin şimdi." Öpüş sırasındaki aynı tuhaf sessizlik başladı. " Bir gün sizinde talihiniz gülecek, unutmayın, sizin de mutluluk saatiniz gelecek," dedi Melek "Sabırsızlanmayın, hayata küsmeyin, kimseyi kıskanmadan bekleyin! Hayatı severek yaşamasını öğrenirseniz, mutlu olmak için ne yapacağınızı anlarsınız."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Efendim bütün yaptığımız bir otobüsten ötekine binmekten ibaret," diye yazmıştı Serkisof. "Bir şey bekliyoruz; belki bir mucize, belki bir ışık, belki bir melek, belki bir kaza; bilmiyorum; ama kalemimin ucuna bunlar geliyor... Sanki bilinmeyen bir ülkeye bizi götürecek işaretleri arıyoruz, ama tahilimiz hiç yok.
Ben görüyordum kendi hayatımı karanlıkta. Bir kitap okudum, seni buldum. Ölmek buysa ben yeniden doğdum. Çünkü şimdi burada, bu dünyanın içinde anısız ve geçmişsiz yepyeni biriydim ben: Televizyondaki yeni dizilerin yeni ve güzel yıldızları gibi, yıllar sonra ilk kez yıldız gören zindan kaçkını çocuksu şaşkınlığı gibi. Eşini benzerini duymadığım bir sessizliğin duyuyorum ve soruyorum: Neden otobüsler,geceler,şehirler? Neden bütün o yollar, köprüler,yüzler? Neden geceleri şahin gibi bastıran yalnızlık, neden yüzeylere takılıp kalan kelimeler, neden o hiç dönüşü olmayan zaman? Toprağın çıtırtısını duyuyorum ve saatimin takırtısını. Çünkü zaman üç boyutlu bir sessizliktir diye yazmıştı kitap. Demek ki üç boyutu hiç mi hiç anlamadan, hayatı, dünyayı ve kitabı kavrayamadan ve seni bir daha göremeden ölecekmişim diyordum ve böylece yeni, yepyeni yıldızlarla ilk defa konuşuyordum ki çocuksu bir çocuk gibi aklıma geldi! Daha ölmeyecek kadar çocuktum ben ve nesnelerin dokunuşunu, kokusunu, ve ışığını yeniden keşfederek alnımdan akan kanın sıcaklığını soğuk ellerimde mutluluk hissettim. Mutlulukla bu dünyayı seyrettim. Canan, seni severek.
Bir süre sonra, başıma gelecek şeylere karşı kendimi o kadar hazırlıksız ve çaresiz hissettim ki, kitaptan fışkıran güçten korunmak ister gibi bir an içgüdüyle yüzümü sayfalardan uzaklaştırdım. Çevremdeki dünyanın da baştan aşağı değiştiğini o zaman korkuyla fark ettim ve şimdiye kadar hiç duymadığım bir yalnızlık duygusuna kapıldım. Sanki dilini, alışkanlıklarını, coğrafyasını bilmediğim bir ülkede yapayalnız kalmıştım.