Arkadaşlığın özü olan sevgi, iki cana yakın insan çocukluklarından itibaren sıkı sıkıya kaynaşmadıktan veya müşterek ıstıraplar ve meşgalelerle bağlanmadıktan sonra nadir bulunan, müşfik bir duygudur.
Ölüm yaşayanlara karşı öyle korkunçtu ki alışkanlığın zincirleri, onları bağlayan şey sevgi değilken bile öylesine kuvvetliydi ki kırıldıklarında yürek ıstırap içinde kıvranıyordu.