ULAŞ KIZAL
@ulasmu
100 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Değişerek başkalarına artık onlara benzemediğimi mi göstermeye çalışıyordum, değişmenin sadece başka biri olmak değil, aynı zamanda artık başkaları gibi olmamak anlamına geldiğini, bu yüzden o insanları reddetmek, onları terk etmek, kendinden aşağı koymak gerektiğini mi anlamıştım? Nefret edilesi bir insan mı olmuştum?
Kendimi bilir bilmez sönmeye başladığımı hissettim. Sönüşüm dairede, evrak başında oturduğum zaman başladı; sonra kitapları okuyup da onlarda hayatta kullanamayacağım gerçekler buldukça, dostlar arasında dedikodular, alaylar, soğuk, kötü, boş gevezelikler dinledikçe, gayesiz, sevgisiz toplantılara katıldıkça daha da kötü oldum.
İçinde, hiç uyanmadan kalmış, biraz kurcalanmış, fakat hiçbiri sonuna kadar işlenmemiş birçok yetenek olduğunu acı acı seziyordu. İçi yanarak anlıyordu ki onda gömülü kalmış iyi ve güzel bir şeyler vardı; belki çoktan ölmüş ya da bir dağın derinliklerindeki altın gibi saklı kalmış olan bu hazine çoktan meydana çıkmış olmalıydı. Ama öyle derinlerde kalmış, üzerine öyle pislikler yığılmıştı ki...