Ülkü
@ulkuas
Şu anda okuduğu kitap
Sanata ciğerini koymalı insan·136 syf.·
9/10
2021 10. kitabı
Faydasız, bu hüzün hiç bitmeyecek. (...inadına böyle değersiz, böyle aykırı bir adamın gönlünde neler bulunduğunu göstermek istiyorum eserimle.)
''Kocaman bir devrimle sona erecek olan bir yüzyılın üçüncü çeyreğindeyiz.'' diyor Vincent henüz 63.sayfanın başlarında. Şu an yüzyılımızın hangi çeyreğindeyiz bilemiyorum. Hepimizin tutunduğu umutlar, arzular var. Vincent'ın tutunduğu belki de yegane umuttur, umudun üstüne çıkıp onu arzu sıfatına taşımalıyız. Evet büyük bir arzusuydu. Tüm hayatını adadı resim sanatına. Sayfalar ilerledikçe sanatın, sanatçının anlaşılmaya olan ihtiyacıyla karşılaşıyoruz. Öyle ki: ''Anlatabiliyor muyum ne demek istediğimi? Çok isterdim anlatabilmeyi.'' pasajı minik ama kocaman bir yer kaplıyor.
Sf. 26'da: ''bir zamanlar bana, ressam olmamı istemiştin de, ben bunu yersiz bulmuş, lafını etmeni bile istememiştim.'' geçiyor. Bu kısmı okurken uykulu gözlerim bir anda açılıverdi. Düşünün Vincent Van Gogh'dan söz ediyoruz. Basketbol için Micheal Jordan ne demekse, müzik için Vivaldi ne demekse, edebiyat için Dostoyevski ne demekse resim sanatı için de Van Gogh o demektir. Çevremizdeki koşullar, kaderin sıra sıra gönderdiği sıkıntılar bizi yolumuzdan çevirmek için ucuz ama yeterli etkenlerdir. Van Gogh her ne kadar ''Resim mesleği de, tıpkı demircilik ya da hekimlik gibi, insana yaşamak için yeterince para kazanmak olanağını sağlayan bir meslektir.'' dese de geçim sıkıntısıyla boğuşuyordu. Bunu zaten mektuplarından da anlayabiliyoruz. O halde kimsenin sanatını anlamadığı bir çevrede, ''Muhakkak on para etmez dediklerini duyacaksın'' (s.51) dediği, seni geçindirmeyen bir sanatı nasıl icra edebilirsin ki? Zor. Ama içimizdeki tutkunun beyne hatta tüm bedene gönderdiği talimatların ısrarcı iklimiyle başarabiliyorsun. ''Sanata ciğerini koymalı insan''
Reklam
"Gösterişin, torpilin, kibrin ve sayamadığım binlerce putun kol gezdiği bu çağda;Bir bakışın, bir duruşun, bir hayatın sadeliğine inanıyorum..."
