Az önce gördüğü arkadaşları, kapkara yüzlü arkadaşları sessiz bir hınçla kazma sallıyorlardı. Bu kez yenilmişlerdi kuşkusuz, bir sürü ölü vermiş, paraca zarara uğramışlardı; ama Paris, Voreux’de patlayan tüfekleri unutmayacak, açılan yaradan imparatorluğun kanı da akacaktı; gerçi sanayi bunalımı sona ermiş, fabrikalar birer birer açılmaya başlamıştı, ancak uzlaşma umudu da yitirilmiş, savaş daha amansız hale gelmişti. Kömür işçileri gerçek sayılarını görmüş, eylem içinde güçlerini sınamış, hak ve adalet isteriz çığlıkları ile bütün Fransız emekçilerine uyandırmışlardı.