Hayatımı kaybettim hükümsüzdür; buldum hayatımı hükümlüdür. Bir tek sende hükmüm var, bir tek sende hükmüm yok. Her şeyin hükmünü yitirdiği yerdeyim... Ama nereye kadar? Demem o ki, "kanrevandır kanrevandır kanrevandır."
Dönerim olmaz, yatarım olmaz,
Upuzun Hint fakiri yatağı gece,
Öyle bir batar ki, dört yanımdan,
Ayağımı uzatırım parmaklık,
Elimi uzatırım soğuk duvar.
Sayfa 163 - Timaş Yayınları, Haziran 2011,12. Baskı, İstanbul·Kitabı okudu
Sabahattin Ali de mahpustur, ona vatan haini dediği için Atsız da. Necip Fazıl da mahpustur, Cevat Rifat da. Sistem kendi evlâtlarını öğütmektedir. Sistem ne yapsın, o da bir yandan kendi kendisini korumaya gayret etmektedir. Böyledir kanunu düzenin. O kadar ki sistemler değiştikçe eski sistemin adamları da kendilerini zindan yolunda bulmaktadır. Sistem kendisini de öğütmektedir.
Sayfa 152 - Timaş Yayınları, Haziran 2011,12. Baskı, İstanbul·Kitabı okudu
Günleri sayamam geceler iner
Beklerim geceyi yıldızlar söner
Gizli bir yaram var durmayıp kanar
Neresi? Bulup da silemiyorum
Ulaşsa da sana yolların ucu
Varmaya yetmiyor Atsız'ın gücü
İçimde dururken bu kadar acı
Hâlâ yaşıyorum ölemiyorum
(Sesleniş, Yolların Sonu, 25 Ağustos 1944)
Sayfa 150 - Timaş Yayınları, Haziran 2011,12. Baskı, İstanbul·Kitabı okudu
Bir ufka vardık ki artık
Yalnız değiliz sevgilim
Gerçi gece uzun
Gece karanlık
Ama bütün korkulardan uzak
Bir sevdadır böylesine yaşamak
Tek başına
Ölüme bir soluk kala
Tek başına
Zindanda yatarken bile
Asla yalnız kalmamak
(Yalnız Değiliz)
Sayfa 136 - Timaş Yayınları, Haziran 2011,12. Baskı, İstanbul·Kitabı okudu