♡ Rachael ツ
@ulukepez34
~Küllü men aleyha fan~TÜRK~
Şu anda okuduğu kitap
Spoiler içerir~ Acılar evrenseldir.
“Jude diyor ya da demeye çalışıyor Hamnet çünkü sesi çıkmıyor sanki .. yalnızca bir hırıltı bir titreşim, ağrılı, kupkuru boğazına takılıp kalmış gibi. Judit sanki onun yarısı,ikisi bir cevizin iki yarısı gibi birbirlerine bağlılar. O olmazsa Hamnet eksik kalır gidip gider.”
Kitap Hamnet’in ikizi Judith’in hastalığıyla başlıyor. Evde ilgilenecek kimseyi bulamıyor. Annesini suçluyor sen yoktun diyor.
Bölüm bölüm ilerleyen kitap, geriye dönüşlerden oluşuyor. Bir bölüm şimdiyi bir bölüm geçmişi anlatıyor.Anlatırken o kadar güzel pastoral betimlemeler yapılmış ki kendimi Stratford’un Henley Caddesi’nde gezinir gibi hissettim.
Agnes karakteri üzerinde kurgulanmış, tarihi bir kurgu roman diyebiliriz.Agnes, vahşi bir kadın gücü temsil ediyor. Kocası ismi geçmese de Şekspir, Latince öğretmeni diye geçiyor ve romanda dede John, deri eldiven işiyle uğraşıyor ve eldiven metaforuna sıkça yer verilmiş. Yani tiyatroya bolca gönderme yapılıyor)) John için Şekspir’in kayınbiraderi Bartholomew,şöyle bir söylemde bulunuyor:
“Duyduğuma göre diye mırıldanıyor babası dayakçığının tekiymiş bilhassa senin Latinceciye karşı doğru mu?”
Dayakçı kaba bir babadan kaçıp Londra’da tiyatroculuğa giden Şekspir senede birkaç kez evine uğruyor. Analar çeker her yükü kimsenin bilesi yok, diyor tüm yükün Agnes’te olduğuna dikkat çekiyorum .Büyük kız Susanna, ikizlerin bakımı ona kalıyor..
16. yüzyılda İngiltere’de veba salgını baş göstermiş ve bu hastalığın yolculuğu Judith’e bulaştığı bölüm mükemmel anlatılmış,beğenerek okudum.Hamnet ona tıpatıp benzeyen ikizi Judith hastalandığında;
“Jüdith yan dönüp gözlerini hafifçe aralayarak biraz doğruluyor. Alnını kırıştırıp vücudunun döşekte bıraktığı ize yatan onun yerine geçen saçlarını yüzünün iki yanına yapıştıran Hamnet’i izliyor. Hamnet, aynı
Şermin Yaşar’ın kalemiyle tanışmam 
Tarihi Hoşça Kal Lokantası ile oldu.. Sade,arı,duru ve samimi bir anlatımı var. Hikaye tarzında yazılmış bir eser. Kısa kısa hayatın içindeki hikayelerden oluşuyor.. Ben çok severek ve beğenerek okudum..İçerisinden Sıradan Anlar Fotoğrafçısı hikayesi favorim oldu.
Çok kıymetli … ailesi,
Bu fotoğrafı izniniz olmadan çektiğim için özür dilerim . Eşek yüküyle para verip karşısında kılıktan kılığa girdiğiniz fotoğrafçınızın çekimleri kadar kaliteli değil ama belki de birbirinize duyduğunuz gerçek sevginin fotoğrafını görmeye ihtiyacınız vardır bu ara. Dilerim hala mutlusunuzdur ve hep öyle kalırsınız.
Sevgilerimle,
Sıradan Anlar fotoğrafçısı
hikayeden bir pasaj.. Tamamını okursanız beğeneceğinizi düşünüyorum..Keza diğer hikayeler de günümüzden ve öyle hayatın içinden ki okurken gülmekten ve bazen hüzünlenmekten kendinizi alıkoyamayacaksınız. İyi okumalar diliyorum..
Tarihi Hoşça Kal Lokantası ile oldu.. Sade,arı,duru ve samimi bir anlatımı var. Hikaye tarzında yazılmış bir eser. Kısa kısa hayatın içindeki hikayelerden oluşuyor.. Ben çok severek ve beğenerek okudum..İçerisinden Sıradan Anlar Fotoğrafçısı hikayesi favorim oldu.
Çok kıymetli … ailesi,
Bu fotoğrafı izniniz olmadan çektiğim için özür dilerim . Eşek yüküyle para verip karşısında kılıktan kılığa girdiğiniz fotoğrafçınızın çekimleri kadar kaliteli değil ama belki de birbirinize duyduğunuz gerçek sevginin fotoğrafını görmeye ihtiyacınız vardır bu ara. Dilerim hala mutlusunuzdur ve hep öyle kalırsınız.
Sevgilerimle,
Sıradan Anlar fotoğrafçısı
hikayeden bir pasaj.. Tamamını okursanız beğeneceğinizi düşünüyorum..Keza diğer hikayeler de günümüzden ve öyle hayatın içinden ki okurken gülmekten ve bazen hüzünlenmekten kendinizi alıkoyamayacaksınız. İyi okumalar diliyorum..
İnsan olmanın geniş haritası var..Alıntı
Çocukluğun tek bir ülkesi var..Gökyüzü gibi çocukluk bir yere gitmiyor.. Çocukların soruları filozofların soruları ile aynı.. Filozoflar bu sorulardan korkmayan insanlar.. Ancak çocuklar bu soruları sormamaları için şartlandırılarak büyürler.. Kumkurdu didaktik olmadan çocuğun keşfetmesini sağlıyor.. Çok komik cevaplar da veriyor ama öyle bir bağlanıyor ki iş aslında başından beri amacı bu..En başta insan olmayı sorguluyor.. Hem bütün evreni bilen hem de insanın ne olduğunu tam kavrayamamış filozof gibi davranıyor.. Kumkurdu bilge ve fantastik karakter.. İnsanı hâlâ muamma olarak görüyor.. aslında çocuklar bize gelip soru sorduğunda cevap istiyorlar sanıyoruz.. İstemiyorlar, konuşmak istiyorlar..Kumkurdu tam da bu işlevi görüyor.. Hayali bir karakter, Zackarina’ya cevap veren.. Okurken eğlenerek okudum.. Çocuk kitabı olarak geçmesine rağmen yetişkinlerin de okuyabileceği türde felsefik içerikli bir kitap.. üç kitaptan oluşan bir seri..Tavsiye ederim))
İnci’nin Otobiyografisi/ [Spoiler barındırır..]Alıntı
Hikayenin kahramanı Siyah İnci, toynağının birinde beyaz leke, alnında şirin beyaz bir yıldız olan iyi yetiştirilmiş iyi huylu bir attır. 4 yaşında By Gordon’un çiftliğine getirilir. Arkadaşlarından Şenbacak, gür yeleli, kalın kuyruklu, küçük, şişman gri bir Midilli olan küçük hanımların bindiği attır. Konuşması sırasında Siyah İnci’ye; iyi huylu, ısıran bir at olmamasını temenni ederken ilerden uzun boylu, kestane donlu, uzun güzel boyunlu bir kısrak Zencefil uzanır ve onu yerinden ettiğini söyler. Zencefil, kötü bir ısırma ve dişleme huyu olan attır.
Hikayede atların birbiriyle konuşmaları, sürekli olarak at tacirleri tarafından satın alınmaları bunun sonucu olarak gerek hırsızlarla karşılaşıp yemlerinden çalınıp güçten düşmeleri gerek ayyaşların dikkatsizliği yüzünden nalını düşüren atın tırnağına taş girip kaza yapması gerek modaya uysun diye başları dik durması için sabit mengene kayışı takılıp zorlanmaları gerekse ağır yükler taşıması sebebiyle düşmeleri yer alıyor. Zaman zaman iyi insanlara denk geldikleri görülüyor. Ferahlatıcı yiyecekler yedikleri, aydınlık ahırlarda kaldıkları da oluyor…
Ben bu hikayede en çok İnci yerine yan karakter olan Zencefil’i sevdim ve onunla daha çok bağ kurdum.. Çünkü o hakkını arayan bir at.. Kötü davranıldığında ısırma ve dişleme huyu var..Sahibini cezalandırıyor.
İnci gibi uysal değil..
By Gordon’un karısı hastalanınca atları satarlar çiftlikte yalnız Şenbacak kalır. Bir süre birlikte olan Zencefil ve İnci de bir gün ayrılmak zorunda kalırlar.. Aradan epey zaman geçince bandonun konser verdiği parkta cansız gözlerinde umutsuz bakışlı, yaşlı, yıpranmış,ciğerleri kötüleşmiş Zencefil’le karşılaşır İnci. Verdikleri parayı çıkarmak istedikleri için sahipleri sürekli çalıştırmıştır.Bir süre sonra içine göçmüş gözler ve cansız
Leylim’e dair
Bittiğine üzüldüğünüz kitaplar vardır.Benim için bu da onlardan biriydi..İki satır yazmak da ben istedim bu kitaba dair..İçerisinde bolca küfür ve argo barındırmasına rağmen doğallığı bozmadığından beni rahatsız etmedi.. Neticede yayımlanmak için yazılmamış bu mektuplar.. Hayatın içindeki siyasi olaylar ve duygular mevcut, olduğu gibi yayımlanması en doğrusu olmuş..
Her gün okumak bende bağımlılık yaptı.Muhtemelen yarın okumayacağım için boşluğa düşeceğim..
Çokça sitem etse de, Leyla’sına yazmaktan vazgeçmemiş Ahmet Arif..
Duygularını tüm içtenliği,gerçekliği ve aşikarca yazması samimiyetini okuyucuya geçiriyor.. Kah üzüldüm kah yine üzüldüm.. Lakin duyguyu bana öylesine geçirdi ki olayların içerisinde sanki onların arkadaşlarından biriymiş gibi hissettim kendimi..
Tekrar okumak isteyeceğim kitabı..
Aşkı, özlemi, samimiyeti,hüznü,çaresizliği çokça bulduğunuz ve bulacağınız bir eser..
“Özlemin ağzına kilit vurmak zor, susturamasan bile dalga geçebilir, ciddiye almayabilirsin.Bunu yap bari.”( syf. 46)
“Bu, beşinci mektubum. Yine 5-1 mağlubum. Benim de mağlup olmam mukaddermiş meğer. Niye yazmıyorsun hayatım? Canevim, en aziz, en sevgili ve en bir tanem? Bu, “sen” değilsin. Kendini topla, yine “sen” ol. Hemen geleyim mi? Sana ah, bir şeyler yapabilsem, bütün derdim bu şimdi.
Şahsî dertlerimi, hastalığımı hep unuttum, bir kenara attım.”( syf. 36)
“Dellenicem Leylim. Bir dellensem gerisi önemsiz belki. Ama bunun sanısı korkunç. Böyle şey olabilir mi? Bir canda iki can yaşamak. Mutlak bir çözüm yolu var bunun. Anlat bana. Senden bir şeyler ummak... Umutların en olmazı da bu belki.Saçmaladım gene.” (syf.66)