Diyarın birinde göğsü kınalı bir serçe yaşarmış. Ne zaman gök gürleşe yere yatar ve ayaklarını gökyü züne doğru kaldırırmış. Bir değil, iki değil, üç değil... Bir gün göğsü kınalı serçeye, Neden böyle yaparsın?’ diye sormuşlar. Demiş ki kınalı serçe, ‘Gök gürlüyor, olur da gökyıkılıverirse ayaklarımla dayanak olayım, tutayım,yıkılmasın diye kaldırırım ayaklarımı.
Sayfa 141 - Kronik kitap,1. Baskı Ocak 2025, İstanbul·Kitabı okudu