Demek beni özünde yaşatarak göçüp giderken, yaşanmamışlıklarla, yarım kalmış aşkımızla sade ve sessiz bir şekilde kabullenip gidecektin. Bu kadar kesmiştin umudunu ve böylesine bir kabulleniş haline bürünmüştün. İçin rahat olacaktı belki... Ama bilemeyecektin ki 'biz' olunca, bizi yaşadıktan sonra nasıl verecektin son nefesini. Umarım birimizden birimiz bu yolculuğu fani tarafta tamamlarken diğerimiz yanında olur ve ellerini tutup 'İyi ki,' der, 'iyi ki tekrar kavuştuk.' Ve umarım biliriz ki bağımız, sevgimiz, aşkımız; bedenlerimizin ötesinde bir yerde mühürlenmiş.
B.B.B.
E.K.