Günaydın…
Bugün dünyayı değiştirmek zorunda değilim.
Bütün soruların cevabını bulmak zorunda da değilim.
Bazen bir nehir gibi olmak yeterlidir;
acele etmeden akmak,
geçmişi sırtımda taşımadan yürümek,
karşıma çıkan güzellikleri fark edebilmek…
Umarım bugün, kalbimi yoran gürültüler biraz susar ve içimdeki ses biraz daha net duyulur.
Herkese huzurlu bir gün diliyorum.
hisler öncelikken sözler yakar canımı gittikçe fazla. sıfır olduğu anda, geceye karışırım ben. yalnızım denizin dibinde. acı-acı-acıyor her şey. sadece sana hoş, bu yakınış. belirsiz düşünceler barındırmam içimde ne de olsa farklı hayatlar her biri bizim için. şimdi sırası değil üzülmenin, ve birinin hayatını yaşamanın. anılar ağlar içimde. yarın unut hepsini diye. umarım bende, düşler, diler, dua ederim.
~Ghost Avenue - Eve / Turkish Cover by yupus
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Günaydın
Umarım sık sık güler, korkusuzca sever ve bir zamanlar ulaşmak için dua ettiğiniz yerlerde kendinizi bulursunuz.
Batı han iyiki doğdun iyiki varsın umarım bu yasin sana uğur getirir seni seviyorum iyiki seni tanımışım itekrardan iyiki doğdun.
İnsan bazen kendini görebilmek, değerli hissedebilmek ve kendini kabul edebilmek için farkında olmadan omuzlarına ağır yükler yükler.
O bölümü okusan ne olur, okumasan ne olur?
O puanı alsan ne olur, almasan ne olur?
O işe girsen ne olur, girmesen ne olur?
O hedefe ulaşsan ne olur, ulaşamasan ne olur?
Neden kendini ancak başarılarınla ölçüyorsun? Neden kendine durmadan bir şeyler kanıtlamak zorunda hissediyorsun?
Ve bütün bunların beraberinde getirdiği baskı seni yavaş yavaş tüketiyor. İçini kemiriyor, huzurunu elinden alıyor. Bir süre sonra sadece ulaşman gereken hedeflere odaklanıyorsun; hayatın kendisini kaçırmaya başlıyorsun.
Kendine öyle yüksek hedefler koyuyorsun ki elde ettiklerin bile sana yeterli gelmiyor. Başardığın şeyler için durup kendini kutlayamıyor, kendinle gurur duyamıyorsun. Çünkü daha bir hedefe vardığın anda gözün çoktan bir sonrakine çevrilmiş oluyor.
Ama belki de asıl soru şu:
Kendini kabul etmek için gerçekten bunların hepsine ihtiyacın var mı?
Belki de değerli olmak, yeterli olmak ve sevilmeye layık olmak için hiçbir şeyi ispatlaman gerekmiyordur. Belki de sen, olduğun hâlinle zaten yeterlisin. Çünkü insanın değeri başarılarından değil, varlığından gelir. Ve bazen en büyük kazanım, sürekli daha fazlasını kovalamak yerine durup kendine şefkat gösterebilmektir.
Umarım bir gün ben de bunları sadece yazan değil, gerçekten yaşayan biri olabilirim. Kendime karşı biraz daha nazik, biraz daha anlayışlı olabilirim.
