![Close-Up (1990, Abbas Kiarostami) [Bölüm 3]](https://r2.1k-cdn.com/sig/size:256/plain/https%3A%2F%2F1k-cdn.com%2Fvideolar-p%2F776607_1779225834_ppc9B_p0neb-s1.webp)
Herkese merhaba.
Bugün Uzak Doğu mitolojisi temalı bir kitabı yorumluyorum size. Okursanız sizin de seveceğinizi düşünüyorum.
Mina’nın köyünde her yıl yazın fırtına çıkar. Bu fırtınayı dindirmek için de Deniz Tanrısına bir gelin gönderilmelidir. Gerçek gelin bu fırtınların dinmesini sağlayacaktır. Mina, abisinin sevdiği kızın sırası gelince kendini tutamaz ve onun yerine gelin olmaya karar verir. Denizin altına ulaşınca bildiği bazı efsanelerin doğru olduğunu fark eder. Aynı zamanda gerçek gelinin kendisi olup olmadığını da merak eder.
Kitap çok tatlıydı. Bilmediğim bir mitolojide olduğu için daha da çekti beni. Karakterleri ve hikayesi içimi ısıttı. Mutlu sonla bitmesi de güzel oldu. Okuması eğlenceliydi. Benim için de tatlı bir macera oldu. Yazarı da ilk kez okudum. Dilini beğendim, akıcı bir kitaptı.
İçinde aşk, dostluk ve cesaret olan bir kitap. 12 yaş üstü okuyabilir. İçeriği temiz. Güzel bir macera kitabı. Ayrıca biraz farklılık arayan, gençlik kitaplarını seven herkese de öneririm.
Uzak Doğu mitolojisi içeren kitapların çoğu dilimize çevrilmemiş. Umarım çevrilmeye başlar. Bu kitap mitolojiyi basitçe anlatmış. O yüzden kafa karıştırmaz. Benim gibi ilk kez bu mitolojiyle tanışanlar için de gayet kolay bir kitap.
Herkese iyi okumalar.
Ağlayarak okuduğum , çevremdeki herkese de okutmaya çalıştığım bir kitaptı. İnsanın ömrünü koca bir yalanla geçirdiğini bilmesi ne kötü bir duygu. Hele ki o yalanı telafi edecek zamanı ve imkanı yoksa... Zehra'nın doğru bildiği her şeyin yanlış olduğunu öğrendikten sonra sessizce oturup her şeyi kabullenmekten başka yapabileceği ne vardı ki ? Boynuna sıkı sıkı sarılacağı babası artık hayatta değildi. Bu kitaptan bu kadar çok etkilenmemin sebebi geç kalmışlık ve telafisi olmayan hatalara karşı olan tahammülsüzlüğümden kaynaklanıyor. İnsanın çaresiz kalması kadar kötü ve korkutucu az şey vardır bu dünyada. Bu sebepten dolayı bir şeylere geç kalmaktan çok korkarım. Hiçbir şeye geç kalmak istemiyorum. Telafisi olmayan yanlışlar yapmaktan da korkarım. Daha çok korktuğum şey ise değer verdiğim , gönülden sevdiğim kişinin bana karşı telafisi mümkün olmayan hatalar yapması. Kalbim affetmeye çok müsait. Çünkü zamanın acımasızlığını biliyorum. Hayat pireyi deve yapmak için çok kısa. Bu yüzden ufak ve konuşarak halledilebilecek sorunları derhal çözün. Aksi takdirde tüm sular durulunca ne kadar küçük şeyleri abarttığınızı , aslında konuşulsa her şeyin çözülebileceğini fark ettiğiniz vakit iş işten geçmiş olacak. Zamanın geri döndürülemezliğiyle yüzleşmezsiniz umarım.
Neyi özlemiştim? Seni özlediğimi söyleyip duruyorum. Sürekli senden bahsediyorum ama bazen doğru olan bu değilmiş gibi geliyor. Anılarımızı özlediğimi düşünüyorum. Bilmiyorum. Senin yanında hissettiğim duyguları özlüyorum, sanırım en doğru tabir bu olacaktır. Hiç bir şeyi dert etmeden sadece gözlerim seni bulduğunda oluşun mutluluk hissini özlüyorum. Bu kadar kolay mutlu olabildiğim zamanlar ne kadar da değersizleştirmişim diye düşünüyorum. Anılarımızı düşündükçe gelen o sırıtışım beni ele veriyor. Hala özlüyorum ve o anlarla mutlu olabiliyorum. Mutluluk bu kadar zorlaşacağını bilseydim gitmene hiç izin verir miydim? Geri alamayacağım şeylerden nefret ediyorum. Keşke demekten nefret ediyorum. Umarım tekrar gözlerim gözlerine denk gelir.