Dinoş
@umatotori
twitter: umatotori
instagram: nanase_sun
tiktok: nanase_sunn
222 okur puanı
Ağustos 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Merhabalar(:
Öncelikle yazdığım şeyler, kitabı henüz okumamış biri için spoiler sayılacaktır eminim bu yüzden kitabı henüz okumayıp fikir alma amaçlı bu incelemeyi okuyorsanız yazacağım üç beş cümle sonrasını okumamanızı tavsiye ederim.
Okumayan ve okumayı düşünüp ikilemde kalanlar için yalnızca tek bir şey söyleyebilirim: Ne kadar uzun olduğuna bakmaksızın ve de uzunluğundan dolayı sıkılacağınızı düşünmeksizin, kitap elinizin hemen altındaysa okumanızı yürekten tavsiye ederim. Zira bu kitapta yazan satırların içine giren birçoklarının Oblomov'un hikayesini çok seveceğini, bunu yüreğinden hissedeceğini düşünüyorum. Saygılar (:
Öncelikle kitabın uzunluğu beni de korkuttu başlamadan evvel, itiraf edeyim. Ama sonra her gün 100 küsur sayfa okursam 6 gün gibi bir sürede biter diye düşünüp okumaya başladım. Henüz sadece ön sözünü okurken kitabı çok seveceğimi hissettim. Hikâyenin giriş sayfasına başladığım an bir hüzün çöktü içime, üzüleceğimi hissettim. Birkaç sayfa okuyunca eğlendiğim yerler olduğunu gördüm, güleceğimi hissettim. Kısacası henüz başlarındayken bile bu hikâyenin benim için gerçekten bir şeyler ifade edeceğini anlamıştım ve öyle de oldu. Oblomov karakterinin nasıl bir insan olduğunu okudukça onda kendimi gördüm. "Bu benim ya!" dediğim çok yer oldu. Gerçekten ısındım ona.
Başlarda biraz komiğime bile giden apaçık aptallıkları sonlara doğru yüreğimi iyice burkar oldu. Hayallerinin masumluğu karşısında hayatın, insanların acımasızlığı; Oblomov'un gerçekten sevdiğine inandığım kadının onu haksızlık ederek, sudan sebepleri bahane ederek terk edişi; gerçekten dostu olmasına ve gerçekten onu düşünmesine rağmen kendi mutluluğu için Oblomov'u hiç düşünmeden bir kenara atan arkadaşı; ondan, parasından faydalanmaya kalkışan alçaklar. Oblomov'un üzülüşüne sebep olmuş
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Vay canına, felaket lanet bir kitap yani.
.
.
Yukarıdaki tek cümle bu kitap için fazlasıyla yeterdi lakin karakter sınırı vardı maalesef.
İnceleme yapmama taraftarıyım, kitaplar hakkında hissettiklerimi yorumlara pek dökemiyorum çünkü ama ikinci sefer olmak üzere inceleme yapmak istedim.
Pek bir şey demeyeceğim, her ne kadar kitabın çok çok kötü olduğunu düşünsem bile kimsenin benim yorumumu okuyup da kitaba karşı önyargılı olmasını istemem. Gerçekten okumak istiyorsanız buyrun okuyun (: Şahsen ben sırf kitap yarım bırakmayı hiç sevmiyorum diye bitirdim ve zerre keyif almadım..
Uzun sayılabilecek bu kitaptan hoşuma giden tek pasajı da alıntı olarak eklerim herhalde.
-Jerome_David_Salinger608.jpg){kind=small}
Aslında inceleme yapabilecek kadar yeterliliğim olduğunu düşünmüyorum, bu yüzden burada olduğum kısa bir zaman içinde hangi kitabı okursam okuyayım, alıntılar dışında bir şey eklemedim. Elbette ki kitapları bitirdiğimde beğenip beğenmediğime dair değerlendirmeleri kendi içimde yaptım ama ilk kez inceleme adı altında üç beş şey yazıp da paylaşmak istiyorum. Bunun nedeni kitaba çok hayran olmam değil, sadece kitabı okuduklarıma eklerken yalnızca altı kez okunup hakkında da bir inceleme tek olup, alıntının ise olmadığını görünce ben de bir şeyler yazmak istedim o kadar
•
Çocukken pek kitap okumazdım, öyle ki okuduğum az sayıdaki çocuk kitaplarından biri oldu bu. Kitap on iki öyküden ve güzel mi güzel bir adet şiirden oluşuyor. İsimleri şöyle:
- Baraumi Tilki Okulu
- Maymun İskemlesi
- Bol İstek Lokantası
- Palamutlar ve Yaban Kedisi
- Sarı Domatesler
- Geyik Dansının Başlangıcı
- Çoban Yıldızı
- Meşe Korusunda Gece
- Mehtaplı Gecede Telgraf Direkleri
- Karda Yürüyüş
- Kedilerin Ofisi
- İyi Kalpli Volkan Kayası
- Yenilmeyen Yağmura {şiir}
Kitaptaki öyküler bence çok fazla derinliği ve de etkileyiciliği olmasa bile güzel, ayrıca yer yer hüzünlüydü de. Çocuklar için yazılmış oldukları için, öykülere bir çocuğun gözünden bakmaya çalıştım. Bu şekilde okuyunca bana eğlenceli gelebildi. Yazar öykülerinde genellikle havyanlar üzerinden yürümüş ve araya tatlı tatlı küçük öğütler serpiştirmiş. Belki bir yetişkinin gözünden çok büyük bir değeri olmaz ama çocukların oldukça hoşuna gider diye düşünüyorum. Keşke ben de küçükken okuyabilseydim.
Kitapta en sevdiğim öykü "Çoban Yıldızı" idi, bu arada. Öyküyü okurken dinlediğim müzikten mi etkilendim bilmiyorum ama hüzünlendim. Nerede olursa olsun herhangi bir sebepten dolayı dışlanmış bir canlıyı gördü mü, yüreğim koyuveriyor
