Şu dünyada her bir yaratığın tutunacak bir dalı var, insanın yok. Şu dünyada yalnız olan, kimsesiz, çaresiz olan yalnız be yalnız insandır. Herkesin, her şeyin yaşaması, ölümsüzlüğü var, insanın yok. Ağaç, kuş, otlar, böcekler, yılanlar çıyanlar, hiçbirisi, hiçbirisi yok olmuyor. Ama insan yok oluyor. Çünkü insan kendinde başlayıp kendinde bitiyor.
Bindiler de çektiler gittiler, o iyi insanlar, o dünya güzeli atlara... O yiğitler, o her birisi kaplan örneği şahinler, o ceren gibi atlara bindiler de başlarını aldılar gittiler. Bir daha, bir daha hiç gelmeyecekler. Hiç, hiç, hiç! Demirin tuncuna, insanin piçine kaldık. Şu dünyanın yaşaması müşkül hal iken. Bin iyiyi bir kötüye kul eden...
Üniversiteden hocam İlber Ortaylı’nın vefat ettiği gün “O iyi insanlar, o güzel atlara bindiler çekip gittiler.” cümlesiyle açılan bir kitaba başlamak… Demirciler Çarşısı Cinayeti #ilberortaylı