Gün de, güç de çalışmaya verilmiş, ödülü de yine çalışmadaydı. Ama çalışma kimin içindi? Çalışmanın meyveleri nasıl olacaktı? Bu düşünceler ilgisiz ve önemsiz düşüncelerdi.
Peki tamam, elektrik ve ısı aynı şey; ama sorunun çözümünü ararken bir niceliği diğerinin yerine koyabilir miyiz?
Hayır. O zaman ne olacak? Doğanın bütün güçleri arasındaki ilişki, bir içgüdü olarak hissediliyor...
En korkuncu da, tam da elimdeki işin sona ermek üzere olduğu, tam bir huzura ve ruh gücüne gerek duyduğum bir sırada bu anlamsız endişenin üzerime çullanması. Ama ne yapabilirim? Ben o huzursuzluğu ve endişeleri kaldırabilen ve onlarla yüzleşmeye gücü olmayan insanlardan değilim.