Baz, avcı kuş... Kevok, av kuşu... Baz koruyucu asker, her şey vatan, her şey disiplin, her şey düzen için ... Kevok disiplin düşmanı, her şey özgürlük için...Baz ile Kevok şimdi karşı karşıya, göz göze. Biri av, öteki Avcı, biri kazanmış, öteki yenilmiş. Gözleri birbirini süzüyor.
Her şey bitti artık. Hayat böyle, bu kadar işte; duygu dolu düşler her zaman gerçekleşmiyor, umut diri kalmıyor, insanlar güçten düşebiliyor, çaresiz kalabiliyor, ümitlerini yitirebiliyor; şimdi kırık bile olsa bir sevinç var içinde...Kevok, böyle olmasını istemezdi, ama oldu işte...
Evet, Jir’in izahı zor karanlık bir yanı vardı. Kevok böylece, sorunsuz bir uyumun mümkün olmadığının da farkına varmış oldu. Önemli değil, zaten hayat da uyum ve uyumsuzluklar arasında gidip gelen bir salıncak değil miydi? Önemli olan sevgi, kalıcı olan aşktı. Aşk en paslı kilidi bile açacak güçteydi.
Aşk, her şeye muktedirdi.