Hava aldıkça sızlayan bir diş var içimde,
Susmam bundan, konuşmam bundan.
Ben zaten o ilk acıyla ölmediğimde çok gücenmiştim hayata.
İnsan olmuştum o ilk zaman.
Ya da bozmuşlardı beni yenidoğandan.
Kendimi acıya teslim ettiğimde hatırladım,
ölünmüyordu, hatırladım.
Ölünmüyoooooorrrrrrrrrrdu.
Her gün bir perdeyi aralamaya çalıştım.Her gün hiçbir şeyi anlamadığımı düşündüm, her gün her şeyi anladığımı düşündüm.
Güvercinleri yolculadım.Her gün, günlere dayanamadığımı düşündüm. Kitapları alt alta dergileri kıvırarak yan yana dizdim.Ne idüğü belirsiz yerler benimle yürüdü.Gördüğüm her "cümle" bana bir bıçak gibi battı, anlamadım.
Her gün bir taş parçası söktüm içimden.