Günlerini, bir kedi gibi çatı üzerinde geçirmek... Of! Bu çekilir bir iş değildi. Hangi zengin böyle dam üstüne çıkar, çalışırdı.? Herkes kendi işini, kendi yapmalıydı. Asıl adalet dediğin şey, böyle yerine gelirdi...
Öyle ince zevkleri, büyük mutlulukları yoktu. Düşmanlık, adetler, töre ve cehalet bir olmuş, alın yazılarım zevkten ve zarafetten uzak, yücelıkten hissesiz şekilde yazmıştı. En büyük amaçları çocuklarını büyütmekti. Çocuklarıyla mutlu ve şen olurlardı. Bı kederli, hüzünlü kadınlar toplumunuzun temeli idiler aslında. Çünkü çocuklarınızın annesiydi ler..