dayan ali cabbar
“… dayan kitap ile. Dayan iş ile. Tırnak ile, diş ile, Umut ile, sevda ile, düş ile. Dayan rüsva etme beni.”
Umut taşı
"Biliyorum, bir gün geçecek bu kalbimin küsü. Bu bahar değilse başka bahar, biliyorum umutsuz yaşanmaz bunu da biliyorum. Ben umudu evimin başköşesine oturttum . Ve biliyorum yoruldum, yorgunluğum büyük ama sen yorgunluğumdan da büyüksün. Sen yalnızlığımdan da büyüksün. Biliyorum..."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Oldu mu böyle yar
Saçlarına aklar düştü mü?
Çektirdiğin bu çile
Yüreğini soğuttu mu? Oldu mu böyle yar, oldu mu?
Saçlarına ak doldu mu?
Çektirdiğin bunca çile
Yüreğini soğuttu mu?
İçimde taşıdığım hüzün; henüz tamamlanmamış bir hayatın, yarım kalmış en güzel türküsüdür. Kaderin en güzel yerinde susturduğu sazdan geriye kalan ince bir sızı gibi... Ne tam bir veda, ne de diri bir umut; yalnızca zamana emanet edilmiş bir ömrün yankısıdır!. 
Ali Rıza Taşkale
Ali Rıza Taşkale
'Ne olacak' telaşına kapılınca bir ayet imdadımıza yetişir:
"Beni yaratan; elbet yolumu gösterir."
Şuara / 78
