Mümkün müdür?1000Kitap
“Kitap okumak müthiş bir şey, dün başka bir kitap okuyordum bitti, yeni kitapla yeni bir hayata başlıyor gibiyim, çok heyecanlı, sarmazsa bırakıp başka bir hayata geçebilirim, kendi hayatımızda bunu yapamıyoruz mesela.”
Cümleler bile eksiliyor içimdeki bu sahipsizlikte
Kelimeler birer birer terk ediyor zihnimin kıyılarını
Niçin? diye soruyorum geceye
Sessizlikten başka hiçbir cevap düşmüyor payıma
Yine de susmuyor içimdeki uğultu
Küllerinden doğamayan bir yangın gibi sürdürüyor varlığını.
Bilmiyorlar
Bu denli sahipsiz bırakılmışlığımı
Kendi varlığıma bile yabancı oluşumu.
Niçin? diye soruyorum karanlığa
O ise uçsuz sessizliğini bırakıyor
avuçlarıma
Sanki bütün yollar bana çıkıyor da
Hiçbiri beni bana ulaştıramıyor
Bir gölge gibi geçiyorum kendi içimden
Ne aradığımı biliyorum
Ne de yitirdiğimin adını
Her şeyi iyi yanından görmeyi kim öğretti bize? Acıyı
görmeyen insan, umutsuzluğu yaşamayan, iliklerine dek
kederin işleyip yaralamadığı bir insan, mutluluktan,
umuttan, sevinçten ne anlar? Göğü görmeden, denizi gör-
meden maviyi anlamaya benzemez mi bu?
Uyandım mı, uyuyor muyum?
Gece beni çaldı,
Gün kurtarmaya çalışıyor ruhumu.
Rüya içinde rüyada mı yaşıyorum,
Yoksa yaşatıyor musun?
Bir ışık kümesi gibi sızıverdin,
Gölgeler kaçacak yerlerini buldular bile.
Gün daha mı karanlık şimdi
Yoksa ışığının bir kısmını bana mı yolladın?
Kırpiğimin ucu seni istiyor...
9/8/2026
"Gözlerin ayrılıklar ülkesi
Gözlerin yaşamaktan ötesi...
Suyuna hasret karışmış denizin
Kuşların kanadına telaş düşmüş
Nasıl zor sana kavuşmak
Nasıl her gün cumartesi
Suyuna hasret karışmış denizin
Sesini duyar gibiyim rüzgârlardan
İçim öyle ferah, öyle temiz..."