Mihriban türküsünü dinlerken “Lambada titreyen alev üşüyor” kısmında böylesine yüreğe dokunan bir cümle nasıl yazılmış olabilir diye hayranlıkla kalakalıyorum.
"haliç'te bir vapuru vurdular dört kişi
demirlemişti eli kolu bağlıydı ağlıyordu
...
cinayeti kör bir kayıkçı gördü
ben gördüm kulaklarım gördü
vapur kudurdu kuduz gibi böğürdü
hiçbiriniz orada yoktunuz"
Attila İlhan
