unclebukowski
@unclebukowski
İnsanın ruhu, vücudunun en bitkin parçası. Ve ne zaman öleceğimizi bilmediğimiz için hayat sonu olmayan bir yolmuş gibi geliyor bize..
@fm.rocknroll
İyi olan tek şey denizin üstüne yayılmakta olan kötü Rum şarkılarıydı.
Bir de levrek.
Saçlarıyla oynamaktan ve üşümekten hiç vazgeçmeyecekmiş gibiydi.
İyi bir gün batımından beklenebilecek her şey vardı gökyüzünde.
Tüm sıcak renkler, hafif bir esinti ve şarap kokusu.
Hiç gülümsemedi.
Hiç gülümsemeyecekmiş gibiydi.
Eski bir hikaye anlatmaya başladığı sırada, ayağının hemen altında küçük bir halka oluşturdu, sustu.
“Sanki bazen iri bir horoz balığı kadar hırçınlaşabilir her şey, bazen tartaros çukuru kadar derinleşebilir” demek istedi.
O sırada gökyüzünden bir örs düşse ancak dokuz gün dokuz gece sonra varabilirdi yer yüzüne ve tunçtan bir örs düşse yer yüzünden, dokuz gün dokuz gece sonra varabilirdi gözbebeklerine..
Uzun, ışıksız ve soğuk bir yoldu, elini adamın göğsünde ısıttı.
Sonra “sevişelim” dedi, “doğurmak istiyorum kendimi.”
Hiç bir kadın doğuramaz (mı?)
Beni yeniden?..
Reklam
Zorlu bir savaşın unutulmuş cesetleri gibi,
Yatıyoruz yan yana..
Öpüşüyoruz, sevişiyoruz da hatta..
Herşey oyunun yasaklarına uygun bir günah oluyor,
Tek umudumuzu göğe gelin ediyoruz.
Telli, kanlı düğün işte.
Sonra beni soruyorlar bana.
Tanımıyorum diyorum,
Daha hiç karşılaşmadık.
Aynı çizgide bilge sus'umu dinliyorlar,
Ben sustukça..
Yazık, bir çığlığın doğuşu gibi ölüyorlar.
Önce bir bir, sonra hepsi..
Reklam