uzay sonlu mudur sonsuz mudur? sınırsızca bölünebilir midir ya da basit parçalardan mı meydana gelmiştir? niteliği olmadığı halde bir şey midir? öte yandan, büyüklükten pay almasına ve bilimin konusu olmasına rağmen hiçbir şey olmadığı söylenebilir mi?
aslına bakılırsa uzay, kendi başına mülahaza edildiğinde sonsuz olduğundan daha fazla sonlu değildir. zira kendi başına mülahaza edilirse ortadan kaybolur. uzay sadece bizim için neyse odur ve her zaman onu kullanma şeklimize indirgenir. aynı şekilde uzay hiçlik de değildir, zira algılama kapasitemizin bir formudur, fakat bir nesne de değildir zira bir nesne uzayda tarafımızca icra edilen bir sentezdir.
uzay fikrinin insana has ve insan aklının bir karakteristiği olduğunu da ekleyelim. kuşkusuz hayvanlar da kendi dışında bulunan ve uzanan nesneler bulunduğunu algılar, fakat onları kendilerinden bizim yaptığımız kadar net bir şekilde ayıramazlar. hayvanlar bir tür rüyada yaşarlar ve maddi nesnelerin durumunun bağıntıları onlarda bizde olduğu kadar geometrik netlik ve kesinlik taşımaz. yani hayvanlar nesneleri bulanık bir şekilde algılar ve uzaya dair açık bir mefhum elde edemezler. uzay görüsü zihnin geometrik ve soyut yaşantısı ile başlar. bilime malzeme ya da zemin sağlayan her şey, söz gelimi form, sayı, büyüklük, vs. uzayla ortaya çıkar.
madde ve zihnin ne olduğu sorularını yanıtlayabilecek kişinin zaten artık öğreneceği bir şey kalmamış demektir. bu kişi, tüm insan bilgisinin anahtarını taşımış olur. bu kişi, bu iki tanımdan yola çıkarak şeylerin bütününe dair tüm yasaları ve tüm genel önermeleri tıpkı bir geometricinin incelediği figürün özelliklerine dair tüm teoremleri ortaya koyduğu tanımdan elde edebileceği gibi elde etmiş olur.