meaningless
@unmeaningness
24 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
polisiye mi karakter mi?
Öncelikle hafif, akıcı, kendini okutan bir dili var. Edebi yönden eleştirecek bir durum yok bana göre. Ancak kitabın arka kapağını okuduğumda çok ilginç bir dönem polisiyesi okuyacağımı hayal etmiştim.
Spoiler***
Kitabın ilk yarısı karakteri tanıtmakla geçmiş. Zaten 280 sayfa olan kitabın neredeyse 130ncu sayfalarinda ana olay başlıyor.
Olay örgüsü iyi kurgulanmissa da müthiş bir polisiye calismayla çözülen bir sorusturmadan ziyade şans ve tesadüflere dayalı bir inceleme okuduğumu düşünüyorum.
Okurken artan bir heyecan, "şimdi ne olacak", "katil bulunacak mı" diye bir merak uyanmadı bende. Çünkü çetrefilli ve heyecanli bir cinayeti anlatmaktan ziyade ileriki romanlar icin Mutlu Kavgaz karakterinin özellikleri tanımlanmış gibiydi bu kitapta. Umarım serinin diğer romanlarinda daha ilginç cinayetler, daha ilginç soruşturma yontemleri ve zeka parıltıları görürüz.
Tüm bunlarla birlikte yazarlardan birinin emniyetci olması sebebiyle mantık hatasi olmamasi diğer polisiye romanlara göre artı bir puan yazdı benim degerlendirmeme.
Herkese keyifli okumalar...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
farklı tarz
Kristal kelepçede ödül almış çok genç bir yazarımızın akıcı romanından kısaca bahsetmek istedim sizlere.
Geleneksel cinayet hikayelerinde "katil kim" diye cinayeti çözme peşinde ipuçlarını dikkatle kovalarken, bu kitapta böyle bir derdiniz olmayacak. Çünkü katil kitabın en başından beri belli.
Kitabın bölümlerini farklı farklı karakterlerin ağzından takip ediyorsunuz. Toplumsal sorunlara dem vuran, sosyal mesaj içeren bir roman. Dili oldukça akıcı.
Kitap tatlı diliyle sizi hikayenin içine çekse de, aksiyonu kaybetmeyeyim derken olayların arasındaki bağlantı biraz hızlı geçilmiş ve kopukluk olmuş hissi yarattı bende. Bir de farklılık yaratayım derken acaba polisiyenin o heyecan duygusundan biraz uzaklaşmış olabilir miyiz diye ufak bir eleştirim olacak.
Ama yazım dili ve hukuki konulara hakimiyeti, yazarımızın sonraki kitaplarıyla ilgili gerçekten ümit verici. Kendisine yazmayı bırakmamasını, sizlere ise keyifli okumalar diliyorum...
Biraz uzun biraz da Fransızca isimler sebebiyle takibi biraz zor bir kitap oldu benim için. O yüzden ara vere vere okumak durumunda kaldım. İlk 100 sayfası biraz ağır ilerlese de sonrasında merakın eksilmediği bir serüven gibiydi.
Sonu her zamanki Grange klasiği gibi şaşırtıcı şekilde bitti. Fakat eksik olan şey, yine okurun bir dedektif gibi eldeki donelerle katili tahmin etmesinin imkansız olmasıydı.
Fakat her ne olursa olsun heyecan ve merakın son bulmadığı bir hikayeydi. Kitabın sonundan da anlaşılacağı üzere bu ilginç romanın bir devamı var (kongo'ya ağıt). Afrika coğrafyasına dair romanlar beni çok sarmasa da bu hikayenin devamını merak ediyorum, yarım kalamaz
Vakit hiçbir zaman geç değildir...
Yaklaşık on yıl kadar önce ilk baskısı çıktığında herkesin elinde gördüğüm ve merak ettiğim bir romandı "Aşk". Kitapta bahsedildiği üzere her şey olması gerektiği zamanda olur. Demek ki benim de bu güzel eseri okumam, içselleştirebilmem, özümseyebilmem için en uygun zaman bu anmış.
Zira hızlı bir şekilde okunup geçilecek, boş vakti değerlendirmek için okunacak bir roman değil "Aşk". İçindeki kurgu, matematikle milimetrik hesaplanmış gibi, polisiyeyi andırıyor. Gönlünüzü çıkardığı seyahat ise en gösterişli macera türlerinden daha cazip.
Sayflara daldıkça kendinizi bazen cüzzamlı bir dilenci, kimi zaman meyden zihni uyuşmuş sarhoş vaziyetinde bulmanız sürpriz değil. Bununla beraber Şems'e, Rumi'ye uzanıp dildeşlik denizinde derinlere dalmak da... Hele romandaki sıra dışı karakterlerin her birinin elleri ile değil de gönüllleriyle yazdığı mektuplarda kendinizden bir parça bulamazsanız vay halinize... İşte o zaman hayatınızda ufak değişiklikler değil, devrim yapma zamanı geldiğinin işaretidir.
Hayatın geçmişe saplanarak yaşanamayacağı da, geleceğe dair ne kadar plan yapsanız da, kaderin sizin için yaptığı planları unutmamanız gerektiği de bu hikayeyi okurken mıh gibi çakılıyor zihninize.
Önemli olan şu an, şimdi içinde var olduğumuz saniye. Bir daha geri gelemeyecek bu büyülü zamanı hayıflanarak ya da kaygıyla geçirerek berbat etmeye hakkımız var mı?
Geç kalmayın derim dostlarım, ne "el alem ne der?" diyerek istediklerinizi yaşamaya, ne de okuduktan sonra yeniden aynaya bakıp hiçbir şey için geç olmadığını fark edeceğiniz bu hoş eseri okumaya geç kalmayın...
Ahmet Ümit tadında ve tarzında çok güzel bir polisye romanla karşılaştığımı en başından söylemek istiyorum. Genel kültür bilgileri, gezi bloğu şeklindeki bazı bölümleri ile okuru diri tutan çok tatlı bir eserdi.
Daha ilk otuz sayfasında sizi içerisine çekeceğini belli eden bir kitaptan bahsediyorum. Kısa kısa bölümlerden oluşması, sadece cinayeti değil ihale ve rüşvet yolsuzluğunu da ele alması hikayeyi zenginleştiren unsurlardandı.
Heyecan katsayısı, zaman ve mekan betimlemeleri, ana karakterin özel hayatındaki sorunlar, soruşturma sırasındaki psikolojisi tam kararındaydı kanımca.
Telif polisiye eserlerin birçoğunda olduğu gibi bu kitapta da ufak da olsa olağan işleyişe aykırı durumlar vardı tabi. Cinayet olayını karakol ekibinin araştırması, karakoldaki başkomiserin direkt bakanla görüşebilmesi, karakolun içerisinde sanki cinayetleri araştıran ayrı bir cinayet büro biriminin olduğuna dair bilgi verilmesi, uzmanlık alanına göre ayrılmış savcılık teşkilatında, bir savcının hem mali suç konusu olan yolsuzluğu araştırırken hem de asayiş suçu olan cinayeti araştırması gördüğüm ufak çaplı hatalardı. Ama bunların hiçbiri kitabın okunmasına ve merak unsurunu yitirmesine neden olacak yanlışlar değildi.
Bir diğer eleştiri noktası da, ana karakterimiz Murat'ın soruşturmayı sonuçlandırmak için aklına gelen yöntemlerin neredeyse hepsinde başarılı olmasına. Belki biraz daha zorlansa, bu güzel hikaye daha da ilgi çekici olabilirdi. Son olarak kitabın sonunun anlatımla değil de yapılacak operasyon ve şüpheli/şüphelilerden alınacak ifadeyle sonuçlanmasını yeğlerdim. O zaman heyecan katsayısı tavan yapabilirdi.
Her şeye rağmen, ülkemizin önemli ekonomistlerinden biri olan Mahfi Eğilmez'in ilk denemesinde çok başarılı bir polisiye eser ürettiğini söylebilirim. Hatta bu kitabın
