Bayağı bir uzun zamandır, yaklaşık olarak 4 senedir Grange okumamış, onda da beğenememiş (Sisle Gelen Yolcu) bir okur olarak Grange okumak bu sefer çok iyi geldi. Grange romanlarındaki o karanlık atmosfer, sert mizaçlı, az da olsa herhangi bir sorunu olan karakterimiz tekrardan bu kitapta Grange usulünde vardı. Sert mizaçlı demişken sertliğinin yanı sıra şahsen bana göre Grange, karakterlerini nedense okuruna pek sevdirtmiyor; sevdirtemiyor diye düşünmek istemiyorum çünkü her romanında okurunu bu kadar geren, bu kadar psikolojisine etki eden Grange gibi bir yazar bence istese tutkunu olabileceğimiz bir karakterini, bir dedektifini bizlere verebilir düşüncesindeyim, ki bu kitabında da Erwan Morvan karakteri ile bence bu durumu az çok da yapmış diyebilirim. Okumadığım Koloni, Ölü Ruhlar Ormanı ve Kaiken isimli romanlarını saymaz isem Erwan sevdiğim tek Grange karakteri benim için.
Roman, klasik Grange havasında ilerleyen, bol bol bilgi, kelime öğrenimi ve dip notlar ile akışını sağlayan, özel kurumlar ve Fransa tarihindeki olaylar ile akışına devam eden ama bu özel kurum ve Fransa tarihindeki olayların veya kişilerin bilgileri akılda kalmamasına rağmen okunabilirliğinden bir şey kaybetmeden Siyah Kan ve Şeytan Yemini kadar olmasa da son derece insanı gerebilen başarılı bir roman. Roman içinde bolca "Wall Street" havasında borsa, döviz sahneleri mevcut ve tabii ki de bu sahnelerin %70'ini anlamadım :), anlayamadım maalesef, parayla işim olmaz benim :); ama yukarıda da dediğim gibi bana göre anlaşılan o %30'luk kısım ile roman kendinden bir şey kaybetmiyor, sizi tamamen kendisine çekip karanlık atmosferine maruz bırakıyor. Borsa ve döviz sahnelerini benim yerime %100 olarak anlayan okurların olduğunu da düşünüyorum tabii ki.
Kitap, Yazar'ın okuduğum diğer kitaplarına