Yazar:
Jean-Christophe Grangé
Çevirmen:
Şevket Deniz
Tahmini Okuma Süresi:
12 sa. 59 dk.
Sayfa Sayısı:
458
Basım Tarihi:
2015
Yayınevi:
Doğan Kitap
Orijinal Adı:
La Ligne Noire
Orijinal Dil:
Fransızca
Orijinal Ülke:
Fransa
ISBN:
9789759914332
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Yorumlar ve İncelemeler
Kitabı elinize aldığınızda ismi ve rengi üzerinizde hafiften bir gerilim hissi uyandıracaktır. Jean-Christophe Grangé ‘in karanlık atmosferde, kendisine özgü psikolojik sapmalarla ördüğü anlatımıyla şiddeti, arzuyu, bağımlılığı, yaratılışı ve kötülüğün kaynağını, insanın dehlizlerine inip gerilimi yüksek tutarak okuyucuya sunduğu harika bir roman diyebiliriz.
Yazar bu kitabında sadece bir seri katili konu almıyor. Katilin nasıl doğduğuna, kötülüğün insan içinde kendi kendine çoğalan bir virüs gibi çoğaldığına ve bu virüsün başkalarına da bulaşma ihtimaline karşı insan psikolojisi üzerinden etkisine değiniyor.
Genel temalar olarak ele aldığımızda:
Obsesyon ve Bağımlılık: Katilin ve kurbanların kan, acı, takip etme ve edilme duygusu, kendini sınama isteği döngüsü içinde karakterlerin psikolojik çözülüşünü destekliyor.
Kötülüğün Genetik ve Psikolojik Kökeni: Yazar kitabında kötülüğün doğuştan mı, yoksa sonradan çevresel koşullarla mı geliştiğine dair sonuçları, katil üzerinden geçmişte yaşadığı travmalarını ve zihinsel dünyasının etkenlerini temel alarak okuyucuya sunuyor.
İnsan Ruhunun Karanlık Yüzü: Romanda sadece bir katil avına şahit olmuyorsunuz ayrıca insan ruhunun karanlık bölgelerine bir yolculuk yapıyorsunuz.
Bir katilden ne kadar etkilenilir sorusuna yazar yaratmış olduğu karakter ile cevap veriyor. Katil: Aşırı kontrollü, sembolik davranışlara sahip ve acı üzerinden kendine yeni bir kimlik inşa edebilen zeki bir profil. Katili sadece deli olarak görmüyorsunuz; aksine estetik bir şiddet anlayışının yanında soğuk bir akıl yürütme özelliği de taşıyor.
Kitabın güçlü yanları olan psikolojik çözümleme derinliği, yüksek gerilimi, sinematik anlatımı, çarpıcı karakter tasarımları ve karanlık atmosferin sürekliliği ile sizi kendine çekerken, bazı bölümlerde
Erkekten fahişe olur mu?
Fahişe, nedir bu fahişe kavramı?
Biliyor musunuz, fahişe kavramından nefret ederim. Çünkü sizin fahişe algılayışınız, kendini satan, para için türlü şekillere giren kadınlara denildiğini biliyorum. Ama bunu yapmayın, en azından geçmişinde üvey babası tarafından tecavüz edilmiş, evde kaçmak zorunda kalmış, tuzaklarla ağına düşürülmüş ya da türlü yollarla bu işe sürüklenmiş, sürüklenmek zorunda kalmış kişilere... Birçoğunuz Suç Ve Ceza kitabını okumuştur. Sonya, güzelim, narin, doğallık ve masumiyet abidesi Sonya ailesi için kendini satmadı mı? Evet, işte böylelerini de tanımlarken malesef 'fahişe' tanımına koyabiliyoruz. Peki erkeğin fahişesi nasıl olur? Aslında hiçbir fark yok. 10 dakikalık zevk, et parçası peşinde koşan ve onu sadece anlık haz için arzulayan bir erkeğin de bir fahişeden farkı yoktur. Aslında kadın pazarlayanlar da, onları türlü yollarla işkencelere tabi tutanlar da ve yararlananlar da birer fahişedir. Kısacası tanım aynı, kişiler aynı, şekil aynı ama cinsiyet farklı.
Kitap hakkında yorumlara gelelim.
Jean'a ait okuduğum ilk kitap. Ve adım gibi eminim, ilk ve son olmayacak.
Ve şimdi bir fahişe tanımı yapacağız, kitabın konusundan ayrılmayarak.
Kitapta, çocukluğunda annesinin bir erkek avıcısı, evet yanlış duymadınız, erkek avcısı bir annenin ve bu manzarayı, inlemelerini, çığlıklarını duyması için hemen o odada bulunan bir dolaba oğlunu(Reverdi) her akşam koyup izlettirerek zevk almasını sağlayan bir fahişenin etkileri altında kalmış bir seri katili anlatmaktadır. Reverdi, çocukluğunda annesinin bu izlenimleri yüzünden şizofreni boyutuna erişmiştir. Çünkü Reverdi, babasının kim olduğunu bilmemektedir. Fahişe, 'Kaç, baban geliyor.' Söylemi aslında her gün dışarıdan farklı erkekleri içine alıp Reverdi'ye seyretmesiyle
Kitabı bitirir bitirmez inceleme yazma ihtiyacı hissettim:) Vayyy be bu nasıl bir hayal gücüdür böyle. Grange hayranları zaten bilir nasıl bir polisiye - gerilim yazarı olduğunu ama bu kitap bence okuduklarım içinde beni en şaşırtanıydı.
Kitap bir dalgıcın belirli ritüellerle güzel kadınlar üzerinde uyguladığı işkence ve cinayetleri anlatırken Uzak Doğu ülkelerinde de bizi yolculuğa çıkarıyor. Grange kitaplarında hikayenin geçtiği ülkeleri çok güzel ve detaylı anlatıyor ve ben bunu çok seviyorum. Anlaşılacağı üzere katilimiz geçmiş travmaları olan bir psikopat. Kendi geçmiş acılarını kadınlar üzerinde hiç akla gelmeyecek işkencelere dönüştürüyor. Katilin iç dünyasını merak eden Paris'li gazeteci olan Marc kendi hayatını da riske attığı bir oyun oynayarak katile yakınlaşıyor. Ama sadece kendi hayatını değil, mankenlik yapan Hatica'nın da hayatını bu oyuna dahil ediyor. Sonunda kesinlikle çok şaşırtacak bir roman.
Keyifli okumalar
Bu kitap… asla eskimeyen o karanlık aşkım.
Yıllar önce okumuştum; bana kitap okumayı sevdiren ilk kitaptı. Şimdi, yıllar sonra tekrar elime aldım ve sanki aynı karanlık atmosfere yeniden girmişim gibi hissettim. Grange yine beynimin kıvrımlarında otopsi yapıyor.
Kitap, Jacques Reverdi isimli katilin suçüstü yakalanmasıyla başlıyor. Katil önce akıl hastanesine, sonra da hapishaneye gönderiliyor. Ana karakterimiz Marc ise yıllarca farklı alanlarda çalışmış ve sonunda cinayetler ile katiller üzerine yoğunlaşmış bir gazeteci. Reverdi’ye ilgi duymaya başlıyor ve kadın kimliğine bürünerek ona mektup göndermeye karar veriyor. Bu mektuplarla başlayan ilişki ile olayların özünü yavaş yavaş öğrenmeye başlıyoruz.
Katil Reverdi bana o kadar Hannibal Lecter enerjisi veriyor ki! Zarif, zeki ama tamamen rahatsız edici. “Canavar” değil de, kötülüğü bir sanat formu gibi işleyen bir karakter. Grange’nin en sevdiğim yanı da bu zaten: sadece bir hikaye anlatmıyor, kötülüğü bilimsel bir merakla analiz ediyor. Suçun anatomisini anlatırken bir ritüel havası kuruyor. Karakterlerinin çoğu deliliği ya da kötülüğü sadece yaşamakla kalmıyor; onu adeta inşa ediyor. Her kitabında diyorum ki “Bir insan bunu nasıl kurgulayabilir?”
Kanın hangi durumda siyahlaştığını, hangi damarın nasıl çalıştığını, bu tarz gerçek hayattan bilimsel bilgileri öyle doğal şekilde hikayeye yediriyor ki, hem tüylerin diken diken oluyor hem de “Bir dakika ya, bu gerçekten böyle miymiş?” diye Google’a koşuyorsun.
Ve evet, bu kitap kesinlikle yetişkinler için. Şiddeti, psikolojik derinliği, o yoğun atmosferi… midesi hassas olmayan, 18 yaş üstü okurlara göre.
Kısacası, Siyah Kan bende hala aynı etkiyi bırakıyor: hem rahatsız ediyor hem büyülüyor.
Gerilim türünü seven, biraz bilimsel merakla beslenen ve karanlık
Fevkalade güzel. Baştan sona öyle akıcı ilerliyor ki, adeta sinemada izliyorum gibi okudum. Baştan belli olan seri katil Reverdi ve onun ritüelini ilginç yöntemleri ile araştıran ve katile dönüşen Marc. Sonu tahmin edilmeyecek şekilde getiren Hatica.
Fazla detay vermeyim siz zaman kaybetmeden okuyun Grange imzalı bu muhteşem eseri.
Güneydoğu Asya'da, Yengeç Dönencesi ile Ekvator çizgisi arasında bir yerlerde bir yol vardır. Siyah kanla çizilmiş bir yol. Korkunun ve ölümün hakim olduğu bir yol.
Tek kelimeyle muhteşem bir kitaptı. Elimden bırakmak istemedim. Sayfalar ilerledikçe adeta, "freni patlamış bir kamyonla yokuş aşağı uçuyormuşum" gibi hissetmeye başladım. Hatta itiraf etmeliyim, hafta içi çalışırken nasıl yapsam da bir boş zaman yaratıp kitabı okumaya devam etsem diye düşündüm. Hafta sonunun ilk günü olan bugün de aralıksız okuyarak kitabı bitirdim. Gerçekten de çok özlemişim bu tür kitapları.
Vakit geçirmeden, öncelikle bu kitabı okumama vesile olan 
Necip G. ve "Farklı Türleri Keşfet Etkinliği"ne #28167510 teşekkür ederim. Bir de bu kitabı okumam için üzerimde büyük bir baskı kuran 
Roquentin'e teşekkür etmeliyim. Evet, teşekkür faslı bittiğine göre yazıma devam ediyorum.
Uzun süredir polisiye roman okumamıştım. Yanlış hatırlamıyorsam en son 
Aklından Bir Sayı Tut isimli kitabı okumuştum ve o kitabı da beğenmiş olmama rağmen kendi kendime bir daha bu türden kitaplar okumamaya karar vermiştim. Çünkü bana göre insana olumlu bir değer katmıyor bu türden kitaplar. Ancak bu demek değildir ki, polisiye türü kitaplar gereksiz. Böyle bir kanıya varmak için ahmak olmak gerekir. Kaldı ki, insanların son dönemlerde çoğunlukla tercih ettiği ve en çok okunanlar listesine soktuğu kitaplar da bu türden kitaplar...
Kitabın konusu, hepinizin tahmin edeceği üzere: cinayet. Zaten ismi de Siyah Kan. Boşuna ayrıntılı bilgi vermeyeceğim konuyla ilgili. Çünkü tam tahmin edeceğiniz gibi... Klasik polisiye romanlarında olduğu gibi kitapta bir katil var. Klasik polisiye romanlarında olduğu gibi katilin işlediği cinayetleri nasıl ve neden işlediği araştırılıyor. Yine klasik polisiye romanlarında olduğu gibi bu araştırmayı yapan kişi bir gazeteci. Ve son klasik de
Necip G. ve "Farklı Türleri Keşfet Etkinliği"ne #28167510 teşekkür ederim. Bir de bu kitabı okumam için üzerimde büyük bir baskı kuran Roquentin'e teşekkür etmeliyim. Evet, teşekkür faslı bittiğine göre yazıma devam ediyorum.
Uzun süredir polisiye roman okumamıştım. Yanlış hatırlamıyorsam en son Aklından Bir Sayı Tut isimli kitabı okumuştum ve o kitabı da beğenmiş olmama rağmen kendi kendime bir daha bu türden kitaplar okumamaya karar vermiştim. Çünkü bana göre insana olumlu bir değer katmıyor bu türden kitaplar. Ancak bu demek değildir ki, polisiye türü kitaplar gereksiz. Böyle bir kanıya varmak için ahmak olmak gerekir. Kaldı ki, insanların son dönemlerde çoğunlukla tercih ettiği ve en çok okunanlar listesine soktuğu kitaplar da bu türden kitaplar...
Kitabın konusu, hepinizin tahmin edeceği üzere: cinayet. Zaten ismi de Siyah Kan. Boşuna ayrıntılı bilgi vermeyeceğim konuyla ilgili. Çünkü tam tahmin edeceğiniz gibi... Klasik polisiye romanlarında olduğu gibi kitapta bir katil var. Klasik polisiye romanlarında olduğu gibi katilin işlediği cinayetleri nasıl ve neden işlediği araştırılıyor. Yine klasik polisiye romanlarında olduğu gibi bu araştırmayı yapan kişi bir gazeteci. Ve son klasik de
"Siyah Kan" Jean-Christophe Grangé’ın polisiye-gerilimi suçun izini süren bir anlatı olmaktan çıkarıp, insan doğasının karanlık arkeolojisini kazıya dönüştürdüğü kitaplardan biridir. Roman, seri cinayet soruşturmasının izini sürerken, derin yapısında modern toplumun bastırdığı şiddet dürtülerini, kimlik parçalanmalarını ve özellikle “öteki”nin inşasını çözümlerken, klasik polisiye formun ötesine geçerek, psikanalitik ve sosyolojik okuma sunuyor. Dili sert, keskin ve zaman zaman neredeyse klinik bir soğukkanlılık taşıyor; bu üslup gerilimi artırırken, okuru etik bir mesafenin eşiğinde konumlandırıyor; suçun dehşeti ve dehşete duyulan merak arasındaki ince çizgide yürümeye zorluyor. Grangé’ın mekân kullanımı sıradan bir fon olmaktan çıkıp; şehir, karanlığın ve yozlaşmanın neredeyse organik bir uzantısı haline gelir ve karakterlerin iç dünyasıyla paralel bir çürüme estetiği üretiyor. Karakterler, özellikle başat figürler, travma, bastırma ve şiddetle yoğrulmuş bilinç durumlarının temsilcileridir. Roman, bireysel kötülüğün ötesinde, kötülüğün sistemik ve kültürel üretim koşullarını da sorgulatıyor.
"Siyah Kan" gerilimin araçsallaştırıldığı bir popüler romandan ziayede, modern insanın kendi karanlığıyla yüzleşmekten kaçınma biçimlerini teşhir eden, rahatsız edici ama düşünsel olarak kışkırtıcı bir metindir.
10/10
2025 11. kitabı
Grange’nin ilk okuduğum kitabıydı. Roman aşırı sürükleyici ve kurgusunu güzel bir zemine oturtarak sağlamış. Romanı yazabilmek için araştırmalar yapıldığı gayet belli ve yazılarının içeriği dâhiyane olması kitabı eşsiz hale getirdi. Diğer okumuş olduğum kitaplarında bu kadar etkilenerek ilgi duyarak okumadım fakat hâlâ okumadıysanız tavsiye ederimm
Siyah Kan/ J.C. GRANGE İncelemesi1000Kitap
Gerilim, korku, polisiye türlerinin klasik Grange anlatımı ile kendinizi yine sürükleyici bir hikayenin ortasında buluyorsunuz. Kendi kafanızdan senaryo şu şekilde ilerler şeklinde öngörülerde bulunurken yazar her seferinde sizleri ters köşe yapıyor ve bu sürükleyici hikayenin ortasında yok artık diyerek şaşırıyor ve kendinizi bu olağandışı anlatının ortasında kitabın sayfalarını farkında olmadan karıştırırken buluyorsunuz. Ne diyebilirim, klasik Grange :)
Macera,GerilimEdebiyat & Roman
Macera,gerilim,aksiyon, polisiye tarzı romanları okumayı seviyorum. Ama yine de yaz ayları dolayısıyla elimde süründü. Yazar çok zekice kurgu yapmış, ağzı biraz değil, bayağı bir bozuk. Üslubu bazen açık,seçik. Onun dışında neredeyse sonuna kadar çok aksiyon yok.
Olay Paris'te başlıyor Asya'ya uzanıyor ve Sicilya 'da son buluyor. Spoiler veririm korkusuyla çok yazmak istemiyorum.
İyi okumalar dilerim.
Reklam
Yazar Hakkında
Jean-Christophe GrangéYazar · 22 kitap
Fransız yazar Jean-Christophe Grangé 15 Temmuz 1961’de Paris’te doğdu. Serbest gazeteci olarak çeşitli haber ajansları ve gazeteler için çalıştı.
Leyleklerin Uçuşu adlı ilk romanı 1994'te yayımlandı. Bu kitap Fransa'da 450.000 adet sattı ve sekiz bölümlük bir TV dizisi haline getirildi.
Yazarın ikinci eseri Türkiye baskısını Şubat 2001'de yapan ve 20 dile çevrilen Kızıl Nehirler'di. Roman beyazperdeye taşındığında yönetmen koltuğunda Mathieu Kassovitz, başrollerde ise Jean Reno ve Vincent Cassel yer aldı.
Grangé'ın üçüncü romanı Taş Meclisi, Eylül 2000'de piyasaya çıktı ve Fransa'da kısa sürede 150.000 adet sattı.
Türkiye'de Ağustos 2001'de yayımlandı. 2006 yılında Stéphane Cabel ve Guillaume Nicloux tarafından senaryolaştırılan kitap, Guillaume Nicloux yönetiminde sinemaya uyarlandı. Filmin oyuncu kadrosunda Monica Bellucci, Catherine Deneuve, Moritz Bleibtreu, Sami Bouajila, Elsa Zylberstein, Nicolas Thau, Tubtchine Bayaertu, Laurent Grévillgibi güçlü isimler yer aldı.
2001 yılında vizyonda yer bulan Vidocq filminin senaryosunu Pitof ile birlikte yazdı.
2003 yılında Kurtlar İmparatorluğu'nu yayımladı. Eser 2005 yılında Chris Nohan'ın yönetmenliğinde beyazperdeye aktarıldı. Kurtlar İmparatorluğu'nda Jean Reno'nun yanı sıra Emre Kınay da yer aldı. Kitabın Türkiye baskısı Temmuz 2003'te yapıldı.
Grangé'ın bir yıl gibi kısa bir sürede kaleme aldığı Siyah Kan ise Mayıs 2005'te yaptığı ilk baskısı ile raflardaki yerini aldı.
Yazarın 2007 yılında yayımlanan eseri Şeytan Yemini Türkiye'de ilk baskısını Ağustos 2007'de yaptı.
Sonraki kitabı Koloni, Ağustos 2009'da Türkiye'de satışa çıktı.
Bir sonraki kitabı Ölü Ruhlar Ormanı, 2010 yılında Türk okuyucularıyla buluştu.
Yazarın 2011 yılında çıkan ve Türkiye'de de 2012 yazında satışa çıkmış olan romanı Le Passager (Sisle Gelen Yolcu) isimli eseridir.
Bunların yanı sıra yazarın Kaiken, Lontano, Ölüler Diyarı, Son Av, Kongo'ya Ağıt gibi romanları ve Zener'in Laneti isimli bir çizgi roman çalışması da bulunmaktadır.
