"Eskiden evlenmeye karşı olduğumu söylemiştim değil mi? Ben küçükken akrabalarım ne zaman bir araya gelse eşlerine saydırırlardı. Özetlemek gerekirse kendini koca sanan oğullarının arkalarını toplamaktan canlarından bezmişler. O çekici adam evlendikten sonra bir gecede çocuğa dönüşmüş. Huyuna gidip yatıştırmaları gereken bir adama evrilmişler. Öyle gururluymuşlar ki, duymak istemedikleri bir lafı ucundan işittikleri anda hemen keyifleri kaçar ya da öfkelenirlermiş. Dayanılacak gibi değilmiş.”
“Bunun üzerine birisi, gençlerin uyumlu olup fedakârlık yapabilmesi için umuda ihtiyaç olduğunu ancak günümüzde umut olmadığı için gençlerin bu gerekliliği bile hissedemediklerini söyleyerek elli yaşlarındaki kadını afallattı.”