İnsanoğlu işte!Birisi ağlarken,bir başkası güler1000Kitap
Bu yazarın ilk defa bir kitabını okuyorum ve neyle karşılaşacağımı bilmeden başladım okumaya.Kitapta islami terimlerden bahsetmesi ,hayatın gerçeklerinden ve tabi yer yer sitemleri oldu.Zaten hangimiz yaşadığımız hayata bazen kızıp bazen isyan etmedik ki.Kitabın içeriğinde yok yok herşey var akıcı bir kitaptı bitirdikten sonra da baya etkisinde kaldım .Hırs,öfke,ihanet...Karakterleri öyle bir anlatmış ki herbiri gözümün önünde canlandı.Ana karakterlerden Zülküf onu öyle bir yaşadım ki yer yer üzülüp yer yer sinirlendim.Çünkü ne yapıyorsa kendine yapmış oldu .Hayattan payını aldı.Hani tam herşey yoluna girdi düzeldi deriz ya Zülküf o yolunda gitmeyen kısımda kalıyor.Aşk konusuna da değinmek istiyorum .Yazar bu kitabında aşkın çıkarlığından ve ihanetinden bahsetmiş.Unutmuyorum o sözünü ''Aşk işkencedir ,yanılgıdır''demişti.Gerçekten de öyle olmuştu .Hayat hakkında sitemleri vardı neden bu dünyaya gelmişiz derken aslında bir sorgulamaya ihtiyaç duymuş.Kitap hakkında fazla detaya girmeden anlatmaya çalıştım .Ben ilk defa okuduğum bir yazarın kitabını çok beğendim özellikle kitabın sonlarına doğru beklenmedik süprizlerle karşılaşabilirsiniz.Şimdiden iyi okumalar dilerim.
Kitap 2000'li yılların başlarındaki Gazze işgallerini ve son olarak da Mavi Marmara olayını konu ediniyor.
Aslında söylenecek çok fazla söz yok nedim ki! Bunlar bu Yahudiler lanetli kavim bunlar her gittikleri yerde sorun oldular. Bunlar yüzünden Hz. Musa (a.s) 50 sene çöller de yersiz yurtsuz dolandı, bunlara Arjantin de toprak verildi gitmediler. Bunların işi gücü Arz-ı Mev'ud ekonomik güçleri yerinde olduğu için parayı yönettikleri için herşey kendi istedikleri gibi olsun istiyorlar. Filistinde barışçıl yolla iki devletli çözüme yanaşmadıkları gibi kadın, çocuk, yaşlı demeden insanları katlediyorlar. Gazze'yi adeta bir otopark gibi dümdüz yaptılar. Büyük ihtimalle 3. Dünya Savaşıda sanıyorum ki Filistinden başlayacak.
Sultan 2. Abdülhamid Han'ın söylediği şu sözü hiç unutmuyorum "Osmanlı eğer Filistin'den çekilirse orada kıyamete kadar kan durmayacaktır."
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Elçiye zeval olmaz??
Merhabalar efendim,bugün okuması benim için çok zor olan bir kitabın incelemesi ile geldim size.İtiraf etmeliyim ki kitabın ilk sayfalarından itibaren belliydi benim buna inceleme yazacağım.Nedenini inceleme içerisinde açıklamış bulunacağım zaten,o hâlde bölumlerimizi tanıtmaya geçelim,isteyen istediği adrese yönelsin
1.BÖLÜM:Neden Bu Kitap?
2.BÖLÜM:Kitaba dair az buz spoiler içerebilen yorumlarım
3.BÖLÜM:Elçiye zeval olmaz mı?
4.BÖLÜM:Kapanış
1.BÖLÜM
Sudenaz birçok türde kitap okumayı sever,hatta buna özellikle dikkat eder.Yani aslında dönüp "Sudenaz bunu okumaz ki" diyebileceğimiz kitap sayısı oldukça azdır.Bu kitaba gelirsek...Bu kitapla herhalde yan komşumuz,biricik ablam,yağlamaya fısıldayan kadın olmasaydı baksam da görmeyip diğer kitaplarla ilgileneceğim bir kitap olurdu.Geçen sene bu zamanlar ona okuduğum kitaptan,kitaptaki sömürgeden bahsetmiştim.O da "aaa demek bu konulara ilgilisin,o zaman bunu çok beğenirsin" dediydi.Alış,o alış.
2.BÖLÜM
Genelde bu bölüme içten içe bir sevinçle gelirim,"hadi yazalım bakalım kıvamında" fakat buna...buna yorum yazmak o kadar zor ki.Karşımda bir arkadaşım olsa ve ona anlatsam çok kolay olurdu halbuki.Çünkü yapacağım şey ağzıma geleni söylemek " ha bir de..şu vardı" diyip örneklendirmek olurdu.Kesinlikle kafa karıştırıcı ama sohbet için garipsenmez,hatta arkadaşımın anlık tepkileriyle güzel bir diyalog olurdu.Velhasıl şu an yazacaklarım oldukça karışık ve hebele hübele sinirden ne diyeceğini şaşırmış vaziyette gelebilir.Beni okurken en çok zorlayan bu olayın gerçek hikâye olarak aktarılması.Zorlandığım kısımlarda tabii ki sömurgenin vahşeti ve gerçeği var fakat ondan ziyade neyin ne kadar gerçek olduğunu bilmememden kaynaklanıyor.Belki karakterler gerçektir fakat o diyaloglar,o betimlemeler...Aman Allah,bu konuda akıllara
Hayatımın dönüm noktası...
Puan vermedi
Merhaba
Ben wattpad kitaplarını okumaya 3 yıl kadar önce yaralasar serisi ile başlamıştım. Ve hiç unutmuyorum tek oturuşta da yalayıp yutmuştum. Her karakterine ayrı ayrı bağlanacağınız, onlarla gülüp onlarla ağlayacağınız, Alaz ı bazen övüp bazen de ona söveceğiniz bir maceraya hazır mısınız?
Okuyacak lara gözüm kapalı öneririm kesinlikle 10/10 bir seri
kapanansahafvedahafazlasi.
geçen gün yine bir seyleri halledip dönüyorken gözüm uzun zamandir gitmedigim sahafin önündeki kocaman pankarta takildi. kapaniyormus, indirimdeymis kitaplar... nedensiz belki ama sahaflarin kapanmasi oyle ya da boyle bir yerlerde icime dokunuyor cozemedim. neyse adimlarim kendiliginden oraya yoneldi. gezindim raflarin arasinda. cogu satilmis bir sekilde tek tuk kalan kitaplar. sanki alinmayi bekler gibi. gozleri benim ustumde. arasindan secip arka kapaklarina goz gezdiriyorum biraz. hic tanimadigim yazarlarin, adini duymadigim kitaplarina denk geliyorum. ve evet, onlardan ilki ozellikle ismiyle ilgimi ceken bu kitap. aliyorum elime, cevirip arkasina goz gezdiriyorum. anliyorum ki bir kitaptan fazlasi,bir vasiyet. Ölum her zaman huznu cagristiriyor ama genc yasta vazgecilmis olanlar daha da canini acitiyor insanin.acitacagini bile bile bu kitabi aliyorum elime ve devam ediyorum raflarin arasinda gezinmeye. bir saat gecmis bile. elimdeki kitaplari cantama yerlestirirken sormayi da unutmuyorum, ne zaman kapanacak diye, belki birkac hafta diyorlar, ugrarim belki diyorum...kitap incelemesi degil belki ama icimden dokulenler boyleydi. bazen rastgelmeler yeni hayatlari tanimama, hic bilmedigim bir sairin hic duyamayacagim sozlerinin yansimalarini okumama vesile oluyor. malesef bu biraz buruk bir tanisma oldu ama istediginin yerine gelmis olmasi ve siirlerinin kitaplasmis olup benim onume dusmesi de iyi hissettirdi. oyle iste. simdilik bu kadar.
Kitap 2008 Eylül ayında çıkmıştı ve eşim çıkar çıkmaz almıştı. Hiç unutmuyorum kitabı hemen hemen 1 yıl sonra, 2009 Ağustos ayında Antalya Kemer'de tatildeyken, 45 derece sıcağın altında bitirmişti. Hatta o zaman "Orhan Pamuk'un o ağdalı, uzun tasvirli cümlelerini öğlenin 45 derece sıcağında nasıl okuyabildin? 592 sayfalık tuğla gibi kitabı nasıl bitirebildin?:D" sorularını hayretle ve taktirle sorduğumu da dün gibi hatırlıyorum:)Çünkü daha önceki yıllar Orhan Pamuk'un "Sessiz Ev", "Benim Adım Kırmızı" kitaplarını okuduğum için yazarın yazım tarzını, sayfalar dolusu betimlemelerini üç aşağı beş yukarı tecrübe etmiştim. Veee üzerinden neredeyse 18 yıl geçti; ben bu süre zarfında yazarın "Cevdet Bey ve Oğulları", "Kar", "Beyaz Kale" kitaplarını da okudum ama "Masumiyet Müzesi" 'ne bir türlü elim gitmemişti. Taa ki Netflix'te dizisinin yayınlanacağını duyana kadar. Gerçi yine ikilemde kaldım "acaba kitabı okusam mı ya da okumadan direkt diziyi mi izlesem" diye. Ocak ayının bitmesine 1 hafta kalana kadar karar veremedim. Sonuçta 592 sayfayı okumak epey bir vaktimi alacaktı. Bir de dizinin kitaptan belli bir noktada kopması, sinematografiye daha da uygun hale getirilmek için çeşitli değişiklikler yapılması ihtimali de kafamı kurcalıyordu. Çünkü kitaptan tamamen kopmuş dizileri çok da tasvip etmiyorum. Kitabın dokusuna birebir sadık kalınmasını daha çok seviyorum. Neyse dizinin 13 Şubat'ta yayınlanmasına 3 hafta kala kitabı okumaya karar verdim ve kitaba başladım. Amacım 3 haftada ya da en geç 1 ayda kitabı bitirmekti ama çeşitli nedenlerden üstüne artı 1 ay koyarak bitirebildim. 18 yıl önce eşime söylediğim ağdalı cümleler, uzun tasvirler yok muydu, vardı(Yılbaşı gecesi oynanan tombala bölümü 15 sayfa, Füsun'un ehliyet alması ya da daha doğrusu alamaması 18 sayfa olması
