Şimdilerde ikisinden biri bile yok.......
Gurur, şeref, izzeti nefis ve menfaat ölçüleri mirasına kondukları o medeniyetin geleneklerinden, öfkelerinden doğardı; ortaktı. Kısacası, Millet Meclisi'nin ( ilk gazi meclis) çoğunluğu Müslüman Türk'tü.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Feragatın, kahramanlığın ve hayatı hiçe sayışın da bir sınırı, artık işe yaramadığı, elinin kolunun düştüğü bir nokta vardı.
Siyasi kudreti elinde toplayanlar eninde sonunda başkalarının çıkarları ve oyunları için çalışmaya başlıyor, kuklalaşıyorlardı. Diktatörler kukladır.
Ku, ku; ku; ku, ku!
Muhteşem bir şato varmış vaktiyle. Kuleleri ve duvarları gökyüzüne yükselirmiş. Ülkenin büyük adamları bile oraya, bu şato sahibinin eteğini öpmek için giderlermiş. Ama şimdi, bir kumru, aynı şatonun, dünyaya tepeden bakan saçaklarında, ku ku.. ku ku.. ku ku diye ötüyor. Nerede, nerede? O ihtişam, o kudret nerede?
Ömer Hayyam
Ve, ne olursa olsun, eninde sonunda bir Osmanlı Türktü o. Her şey bir yana; hiç değilse gururu ve canlılığının, varlığının ana çizgisi olan bencillik ihanetten tiksinmesine yeter bir sebepti.....