Kapı çamaşırcının arkasından kapandığında Martin derin bir oh çekti. İnsanlardan iyice uzaklaşmıştı. Onlara düzgün davranmak her geçen gün daha zor geliyordu. İnsanların varlığı Martin’i huzursuz ediyor, onlarla konuşma çabası asabını bozuyordu. İnsanlardan rahatsız oluyor ve biriyle yan yana geldiği andan itibaren ondan kurtulmanın çaresini aramaya başlıyordu.
Bilginin o engin dünyasında, artık evine dönemeyecek kadar ilerilere uzanmıştı. Öte yandan o da bir insandı, başkalarıyla beraber olmaktan hoşlanıyor ancak bu ihtiyacını tatmin edemiyordu.
Martin vapurda arkadaşına, "Periler diyarını gösterdin bana," dedi. "Hayat, ancak böyle insanlarla bir araya geliyorsan yaşamaya değer olur. Zihnim tam anlamıyla uçuşa geçti."