mutlu günlere kavuşmuşken
ayrılmak ölüm kadar acı veriyor.
bizim evdeki hüzün kalbime bıçak kadar acı veriyor
bu kader ayırmaya hep bizi buluyor
bir sabah kalktım her yanım keder
bir sağa bir sola baktım çaresiz
anladım yine ayrılık gelmiş
ayır felek ayır elimiz mahkûm
yetmedi mi artık bu acı bu keder
bendeki acı ölümden beter
bu acı bana ömrümce yeter
ayır felek ayır elimiz mahkûm
ağlıyorum kumsalda yalnız başıma,
bir yıldızın kaymasını bekliyorum,
umutlarımla.
ve bu yıldız seni görmemi sağlasa,
bir saniye bile olsa,
işte o zaman gülümserim ben hayata.