bu kitabı yıllardır bekliyorum. bu seri benim için o kadar ayrı bir yerde ki. baş ucu kitabım gibi bir şeydi. moralim bozulduğunda üzüldüğümde kendimi akşam bu kitabın başında bulurdum. yıllardır yazarın bu kitabını yazmasını bekliyorum. satışa açıldığı gibi aldım. geldi ve okudum. içim o kadar buruk ki. her şey sonunda tamamlanmış. yıllardır acı çeken nil sonunda mutlu. bir zamanlar travmam olan sözün kitabın sonunda başrol karakterden espri gibi duymak beni ağlarken güldürdü. benim için her şey tamamlandı. AĞLAMAKTAN OKUYAMADIM. ama çok güzeldi kesinlikle öneriyorum. mutlu olduklarını ve kavuştuklarını bilmek beni çok değişik duygulara götürdü. yazara teşekkür ederim bize nil’in hakkettiği mutlu sonu verdiği için. bu arada pamire de aşığım.
Beni sevmiyorsun. Eskiden sevdiğini biliyorsun sadece. Eyvallah. Ama Nil, ben hatırlıyorum. Her şeyi. Senin söylediğin ama hatırlamadığın şeyleri, tıpkı bu söylediğini hatırlamayacağın gibi. Ve umarım hatırlarsın. Umarım bu sondur. Ama değilse de eyvallah. Benim sana ‘eyvallah’ım çok, tükenmez.. Sabrımın tükenmeyeceği gibi.
Tabii ki unuttun. Sen unuttun, sen beni unuttun. Yine unut, her seferinde.. Her şeyle birlikte. Ne miydik biz? Sen benimdin. Ben her zaman, bana ait olanı almak için geri döndüm.