Safiye Erol, diğer bir adıyla Safiye Sami, mahlasıyla Dilara, 2 Ocak 1902'de Edirne'ye bağlı Uzunköprü'de doğmuş olan bir gönle değendir. Ailesi Makedonya'dan göçmüştür. Annesi vesilesiyle Türk tasavvufuna aşinadır. 1917 yılında Türk-Alman derneği vasıtasıyla Almanya'ya gitmiş, orada tahsilini yapmıştır. 1926 yılında Almanya'da " Eski Arap Şiirinde Bitki Adları" doktora tezini tamamlamıştır. Almanya'da Hindistan mücahitlerinden ünlü bir kişiyle aşk yaşamış, vatanına hizmet etmek gayesiyle memleketine dönmek isteyen genç ona kendisiyle birlikte gitmeyi teklif edince "Benim memleketimin de bana ihtiyacı var, benim memleketime gidelim" şeklinde cevap vermiş. Nihayetinde iki genç aşık bu yarım kalan aşkın yarasıyla memleketlerine dönmüşlerdir. 1931 yılında Deniz kuvvetlerinden Necmettin Erol ile mantık evliliği yapmıştır.
İlk romanı Kadıköy'ün Romanı'nı 1935-1938 yılları arasında vakit gazetesinde tefrika eder. İkinci romanı Ülker Fırtınasını 1944 yılında; üçüncü ve en bilinen romanı Ciğerdelen'i 1946'da yayınlar. 1946 yılında başladığı 1955'te tefrika edilen son romanı olan Dineyri Papazı ise yazarın tasavvufla ilişkisinin kendini oldukça göstermesi sebebiyle önemlidir. 1950'de Ken'an Rifâî 'nin vefatı üzerine "Ken'an Rifâî ve Yirminci Asrın ışığında Müslümanlık" kitabını kaleme almıştır. Ayrıca vefatına yakın Çölde Biten Rahmet Ağacı eserini yazmaya başlamış fakat tamamlamaya ömrü vefâ etmemiştir. Safiye Erol için en önemli evre hayatının Nihad Sami Banarlı, Nezihe Araz, Sofi Huri, Sâmiha Ayverdi ile kesiştiği ve onlarla Mesnevi okumaları yaptığı evredir.
*Eser Hakkında*
Eser 1927-1928 yıllarında yazarın "Dilâra" müstear adıyla yayımladığı 7 hikayeden oluşur. Hikayeler aşk, özlem, evlilik ve aşk, aşksız evlilik temaları üzerinedir. Eserin 2. hikayesi Aleksandra