Üslûp, bir imza gibi tek ve kendine hastır. Bir bakışın tonu, bir suskunluğun derinliği, Bir kelimenin bıraktığı iz... bunlar seni, söylediklerinden daha çok anlatır..
Nazik bir kelime, en sert gerçeği bile yumuşatır.
Hoyrat bir ifade, en güzel düşünceyi bile incitir.
Çünkü kelimeler taşıyıcıdır, ama üslup, ruhun aynasıdır.....
Ve unutma,insanlar kelimelerini değil
hissettirdiklerini hatırlar..!
Ortak bir şuur yok artık. Herkesin konuştuğu dil başka. Hırsızlarla dolu bir panayırdayız. Bezirgânlar mallarını sürmek için sesleri çıktığı kadar bağırıyorlar. Tam bir yaygara. Oysa medeniyet üslûp demektir.