Esma Üstün
@ustn_esma
Öğrenci
İstinye Üniversitesi-Yazılım Mühendisliği
İstanbul
Amasya, 31 Ocak
26 okur puanıŞubat 2020 tarihinde katıldı
“Demek hayat böyle iki adım ilerisi bile görülmeyen sisli ve yaklaşı bir denizdi. TESADÜFLERİN OYUNCAĞI OLACAK OLDUKTAN SONRA NE DİYE BİR İRADEMİZ VARDI? Kullanamadıktan sonra göğsümüzü dolduran hisler ve kafamızda kımıldayan hisler neye yarardı? Yaşayışımıza ve etrafımıza şekil vermek arzusuyla dünyaya gelmekten ise hayatın ve muhitin verdiği şekli kolayca alacak kadar boş ve yumuşak olmak daha rahat, daha makul değil miydi?”
“..içimizde, bizim “ahlak” tarafımızda hiçbir şekilde münasebete geçmeyerek hadiseleri muhakeme eden, neticeler çıkaran ve tedbirler alan bir “hesabi” tarafımız vardı ve lafta değilse bile fiilde daima o galip çıkıyor ve onun dediği oluyordu.”
“Hiçbir şey istemiyorum. Hiçbir şey bana cazip görünmüyor. Günden güne miskinleştiğimi hissediyorum ve bundan memnunum. Belki bir müddet sonra can sıkıntısı bile hissedemeyecek kadar büyük bir gevşekliğe düşeceğim. İnsan bir şey yapmalı, öyle bir şey ki... Yoksa hiçbir şey yapmamalı. Düşünüyorum: Elimizden ne yapmak gelir? Hiç!.. Milyonlarca senelik dünyada en eski şey yirmi bin yaşında...”