Duygularım patlıyor
seni o kadar güzel görünce,
kalp hızla çarpıyor
sadece düşünmekten
dudaklarından bir öpücük,
utanç kaybolsun orada
ve arzular bizi yutsun,
bin kez cezalandırılmak,
eğer seni sevmek suçsa,
bedenin olsun zindanım,
çünkü seni arzuladıkça eriyorum...
Toplumun kadınları giydikleri şeyler üzerinden sürekli cinselleştirmesinden gerçekten bıktım. Bir kadın ne giyerse giysin, hatta tamamen kapalı giyse bile bir şekilde laf edecek, sorun çıkaracak bir detay bulmayı kesinlikle başarıyorlar. Kendileri yarı çıplak dolaşırken, giydikleri daracık pantolonlarıyla tüm uzuvları belli olurken sorun olmuyor ama bir kadının bileğinin, boynunun, saç telinin ya da koltuk altı gibi rastgele bölgelerinin görünmesi tartışma konusu oluyor. Asıl tartışma konusu kıyafetin açıklığı değil tamamen kadını her an cinsellik odağı olarak gören o hastalıklı bakış açısı olmalı.
Sadece giyinişimizle de kalmadı, en temel en insani sağlık durumumuz olan regli ve ped almayı bile bir bir utanç kaynağı haline getirdiler. Bakkaldan ped alırken sanki yasa dışı bir şey alıyormuşuz gibi gizli saklı, alelacele siyah poşetlere tıkıştırılmasından bıktım. İnternetten sipariş verdiğimiz bir iç çamaşırı markasının logosunu gördüğü an sırf o sapkın merakları yüzünden paketi yırtıp içine bakan kargocular var bu ülkede. Bir kadının ne satın aldığını ne giyeceğini dikizlemek için başkasının kargosunu kurcalayanların yaptığı açıkça ahlaksızlıktan başka bir şey değil ama ne hikmetse ihtiyacımız olan bir şeyi gizlemediğimizde asıl ahlaksız biz ilan ediliyoruz.
Kadının varlığını, hakkını, bedenini ve mahremiyetini kendi pis dürtülerine meze eden bu aşağılık kişilerden de, bu zihniyeti besleyen bu düzenden de tiksiniyorum.
Reklam
“Hâyâ insanın kendi içinde yol gösterici, onu haddi aşmaktan alıkoyan şefkatli bir rehber gibi. Gidebilirsin o yoldan ama gidersen haddi aşmış olacaksın, Allah'a karşı gelmiş olacaksın, kendi iyi benliğine karşı gelmiş olacaksın. Utanç fiil olduktan sonra ortaya çıkarken, hâyâ sizi kötülükten men eden bir önleyici.”
M. Kemal Sayar 🌾
M. Kemal Sayar 🌾
"İnsan,
değer verdiği kişi tarafından aptal yerine konduğunu anladığı anda kandırılmaktan çok
kalbini bu kadar ucuza
emanet etmiş olmaktan utanır.
Ben bir insanda konuşmaya, duruşa, karaktere, üsluba, merhamete, adaba, edebe, saygıya bakıyorum. Mal mülk, makam mevki benim için sonraki plan. İlk önce insan olabilmeyi başarmış mı, kalbinde insanlığa yer ayırabilmiş mi, kendine saygı duyuyor mu, etrafına bir değer katabilmiş mi, büyüğünü sayıyor küçüğünü seviyor mu, haddini, sınırını, hududunu biliyor mu, vicdanı rahat mı ben ona bakıyorum. Geriye kalan her şey hem gözümde değersiz, hem de gönlümde yersiz.
"Sizi bilmem ama ben; Pişmanlık duyan, utanabilen insanları seviyorum. Pişkinlik ne kadar ucuzsa, utanç o kadar değerlidir çünkü..."
Elif Şafak
Reklam
Reklam