"Üstümü, çevremi sarıyordu ebediyet, gittikçe yaklaşıyor koynuna alıyordu beni, başlangıçtan önce de vardı, nihayetten sonra da olacaktı, bütün hayatın, ışıkların, canlıların, sadece kayan bir yıldızın kaybolan görkeminden ibaret olduğu, soğuk, kıpırtısız, sessiz, devasa bir boşluktu, uzayın ebedi ve nihai gecesi. Yalnızlık ve ıssızlık hissi neredeyse bana dokunan, gittikçe yaklaşan boğucu bir varlığa dönüşmüştü."
H G Wells - Ay'daki İlk İnsanlar