salih

Yoksul köylüler için önemli olan saban ya da biçerdöver değildir. Önemli olan açlıktan ölmemektir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ve yoksul köylüler birleşerek korkulacak bir güç halini almazlarsa, "devlet" , derebeyi sınıfının uysal hizmetkârı olarak kalacaktır.
Birkaç bin zenginin elinde bu kadar geniş topraklar olduğu sürece, milyonlarca, on milyonlarca insanın yoksulluğun ve açlığın pençesinde oldukları ve hep de öyle alacakları anlaşılıyor. Aynı nedenden dolayı, devlet iktidarının, hükümetin (çar hükümeti bile olsa) bu büyük mülk sahiplerinin isteklerine uygun olarak yürüyeceği görülüyor. Kır yoksulları, bu toprak sahiplerine karşı inatçı ve zorlu bir mücadele amacıyla tek bir sınıf meydana getirmek için birleşmedikleri sürece, hiç bir yerden ve hiç kimseden yardım bekleyemezler
Papazlarımız,kendileri her türlü kanunî ve kanunsuz yollarla büyük miktarda toprağa sahip olurken,köylülere tutumlu olmayı ve perhiz yapmayı öğütlüyorlar.
Tek bir ailenin yarım milyon köylü ailesinden çok toprağı var!