B.
@utopyadunya
Asıl iğrendiren, daha ziyade insanın böyle bir makina haline gelmesi. Evet ben ben olarak ve o olarak kaldıkça, aradaki mesafe muhafaza edildikçe işkence ve dayak o kadar mühim değil. Fakat bu mesafeyi ortadan kaldırıveren bir şey... İnsanın katilinin kolları arasına atan bir dikkatsizliktir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsanın, ne derece büyük olursa olsun, her türlü felakete alışıvermesi, beni ürkütüyor...
