Meryem Özen
@utopyatip
Şu anda okuduğu kitap
İçselleştiremediklerim
On yıl önce rahmetli babamın ardından hayata devam edebilmek için mecburen öğrendiğim bir eylem oldu; istemli unutmak. Hani bir acı eşiği vardır. İçin yandıkça tırmanırsın en tepeye, daha da acır, tahammül edilemeyecek şekillere bürünür. İşte o eşiğin son haddinde en başa düşüş kendini gösterir, sıfıra. Daha yoktur çünkü acının, suda bırakılmış bir sünger gibi doyma noktasında taşar. Fazlasını kaldırmaz. Ötelemeye başlarsın düşünceleri. Aklına gelen her acı veren şeyin üstüne yeni bir şeyler yazarsın. Beynin karalamalarla dolar. Ne eskisi kalır, ne de yeni yazılanlar anlaşılır. Sonra buruşturup atarsın içine. Birikir dağ olur. Bir bakmışsın istemli unutma eylemi otomatikleşmiş, kontrol edemediğin bir tik olmuş. Yapboz olmuş her şey, hatrı kalmamış. Önemli önemsiz maziye ait ne varsa kaybolmuş.
Reklam
“Çünkü en önemli şey hedef değil, harekettir. Mücadeledir.”
Birlikten kuvvet doğar
instagram.com/senokursandunya... Sosyal Sorumluluk Projesi için açtığım sayfayı takip ederek beni çok mutlu edersiniz. Sesimi duyurmak için sürekli paylaşım yapıyorum. Birlikten kuvvet doğar ve güzel bir şeylere vesile olmak herkesi mutlu eder. Lütfen desteklerinizi esirgemeyin🌸😇
Özdemir Asaf
Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden başlayan..
Dışından anlaşılmaz.
Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan..
Paylaşılmaz.
Bir düşün'de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.