Mutsuz insanlar kentlerde daha iyi bir hayat bulabilirler. Orada insan yüz yıl yaşar da uzun zamandır ölmüş olduğunu, çürüyüp gittiğini ayrımsamaz bile. Kendisiyle ilgilenmeye zamanı yoktur, her zaman, yapılması gereken işleri vardır: Toplumsal ilişkiler, mesleki sorunları, sağlık, sanat, çocukların eğitimi vs. Bir bakarsınız falancanın ziyaretini kabul etmeniz, bilmem kimi ziyarete gitmeniz gerekir. ... Öğretmenler, eğitmenler, dadılar, sütnineler, hizmetçiler vardır fakat insanın hayatı bomboştur.