Yine geldik bir dönem noktasına. Her dönemeç yeni serüvenler çıkarttı karşıma. Son 5 yıldır arayışlarımın, çabamın, emeklerimin, hayallerimin kısacası bana zorunlu olarak sunulan yeni hayatımın yeniden inşâsı için mücadelemden hiç bir zaman vazgeçmedim. Alışık olmadığım bir hayatın ilk adımlarından itibaren çok kez nerede olduğumu, ne iş yaptığımı, çevremdeki insanlara adaptasyon sağlamaktaki zorluklarımı vs. her gece ama her gece sorgulayıp durdum. Bir süre sonra sorgulamanın nafile; sıfırdan başlamanın zorunluluk olduğunu farkettiğimde her yeni gün bana “hadi” dedi. Bugün yine bir “hadi” ile uyandım güne. Ziyadesiyle yorgunluk olsa da üzerimde, “yoruldum” deme hakkımın olmadığı geldi aklıma. Yine, yeniden “hadi” diyelim bakalım…